STS-107
| STS-107 | |
| Dane misji | |
| Zaangażowani | |
| Oznaczenie kodowe | STS-107 |
| Pojazd | |
| Wahadłowiec | Columbia |
| Załoga | |
Tył (od lewej): Brown, Clark, Anderson, Ramon; Przód: Husband, Chawla, McCool |
|
| Start | |
| Miejsce startu | |
| Początek misji | 16 stycznia 2003, 16:39 czasu polskiego (15:39 UTC) |
| Orbita okołoziemska | |
| Liczba orbit | 255 |
| Apogeum | 307 km |
| Lądowanie | |
| Lądowanie | Pojazd rozpadł się i spłonął w atmosferze podczas powrotu na ziemię 1 lutego 2003 |
| Czas trwania misji | 15 dni, 22 godz., 20 min., 32 sek. |
| Przebyta odległość | 6,59 mln mil (10,5 mln km) |
| Program lotów wahadłowców | |
STS-107 – ostatnia misja promu kosmicznego Columbia, który rozpadł się podczas wchodzenia do atmosfery. Wystartował 16 stycznia 2003, była to jego 28 misja. Na pokładzie było 5 amerykańskich astronautów, jedna Hinduska i jeden Izraelczyk (jako pierwszy przedstawiciel swojego narodu w kosmosie). Wahadłowiec podczas wchodzenia w atmosferę uległ dezintegracji. Zginęła cała 7-osobowa załoga.
Spis treści |
Cele misji [edytuj]
Była to interdyscyplinarna misja, w czasie której przeprowadzano badania w mikrograwitacji, a także dokonywano obserwacji Ziemi. Projekty badawcze, które zostały opracowane przez naukowców z wielu krajów, przeprowadzane były bez przerwy w ciągu 16 dni, które prom spędził na orbicie. W sumie przeprowadzono ponad 80 eksperymentów[1].
W czasie jednego z eksperymentów, polegającego na rejestracji obrazu wideo w celu badania pyłu atmosferycznego, odkryto nowe zjawisko, które nazwano TIGER (Transient Ionospheric Glow Emission in Red – Przejściowa Jonosferyczna Emisja Światła w Czerwieni)[2].
Na pokładzie Columbii znajdowała się kopia rysunku Petra Ginza, redaktora naczelnego magazynu Vedem, który w wieku 14 lat, jako więzień obozu koncentracyjnego Theresienstadt, narysował jak sobie wyobraża widok Ziemi z Księżyca.
Załoga [edytuj]
- Rick Husband, dowódca

- William McCool, pilot

- David Brown, specjalista misji

- Kalpana Chawla, specjalista misji

- Michael Anderson, dowódca ładunku

- Laurel Clark, specjalista misji

- Ilan Ramon, specjalista ładunku – (Siły Powietrzne Izraela)

Dublerzy [edytuj]
- Itzhak Mayo, specjalista ładunku – (Siły Powietrzne Izraela)
Parametry misji [edytuj]
- Masa:
- startowa orbitera: 119 615 kg
- lądującego orbitera: 105 593 kg
- ładunku: 14 553 kg
- Perygeum: 270 km
- Apogeum: 285 km
- Inklinacja: 39,0°
- Prędkość: ? km/h
- Okres orbitalny: 90,1 min
Katastrofa [edytuj]
1 lutego 2003, podczas powrotu z przestrzeni kosmicznej, prom uległ zniszczeniu w wyniku uszkodzenia osłony termicznej na krawędzi natarcia lewego skrzydła. Uszkodzenie osłony nastąpiło w czasie wznoszenia po starcie, za sprawą fragmentu pianki osłaniającej zbiornik zewnętrzny wahadłowca, który oderwał się od zbiornika i uderzył w skrzydło orbitera powodując dziurę o średnicy ok. 25 cm, dzięki czemu w trakcie przelotu przez termosferę gorące gazy mogły dostać się do środka. W trakcie wejścia w atmosferę w ostatnich minutach misji, okazało się, że uszkodzenie było poważne – w katastrofie zginęła cała załoga – 7 astronautów. Spowodowało to zawieszenie dalszych lotów wahadłowców NASA aż do startu misji STS-114 promu Discovery 26 lipca 2005.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ STS-107 Science Page (ang.). NASA, 2004-01-28. [dostęp 2013-01-16].
- ↑ Maggie McKee: Columbia crew saw new atmospheric phenomenon (ang.). NewScientist, 2005-01-19. [dostęp 2013-01-16].
Bibliografia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Pliki video misji STS-107 (ang.)
- Strona upamiętniająca astronautów, którzy zginęli 1 lutego 2003 r. (ang.)
- Strona przedstawiająca załogę lotu STS 107 (ang.)
|
||||||||
|
||||||||||