STS-41

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
STS-41
Emblemat STS-41
Dane misji
Indeks COSPAR 1990-090A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe STS-41
Pojazd
Wahadłowiec Discovery
Załoga
Zdjęcie STS-41
Od lewej: Melnick, Cabana, Akers, Richards, Shepherd
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, KSC, LC39-B
Początek misji 6 października 1990, 11:47:15 UTC
Orbita okołoziemska
Apogeum 296 km
Lądowanie
Lądowanie 10 października 1990, Edwards AFB, Pas startowy 22
Czas trwania misji 4 dni, 2 godz, 10 min, 4 sek
Przebyta odległość 2 747 866 km
Liczba okrążeń Ziemi 66
Program lotów wahadłowców
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

STS-41 (ang. Space Transportation System) – jedenasta misja wahadłowca kosmicznego Discovery. Głównym celem wyprawy było dostarczenie na orbitę bezzałogowej sondy kosmicznej Ulysses, przeznaczonej do badania rejonów biegunowych Słońca. Był to trzydziesty szósty lot programu lotów wahadłowców[1].

Załoga[edytuj | edytuj kod]

(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Cel misji[edytuj | edytuj kod]

  • Wyniesienie sondy kosmicznej Ulysses, która dokładnie zbadała naszą macierzystą gwiazdę – Słońce. Między innymi po raz pierwszy uzyskano informacje o jej biegunach.

Parametry misji[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomaš Přibyl: Dzień, w którym nie wróciła Columbia. Bielsko-Biała: DEBIT, 2003, s. 165. ISBN 83-7167-224-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]