STS-41

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
STS-41
Emblemat STS-41
Dane misji
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe STS-41
Pojazd
Wahadłowiec Discovery
Załoga
Zdjęcie STS-41
Od lewej: Melnick, Cabana, Akers, Richards, Shepherd
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, KSC, LC39-B
Początek misji 6 października 1990
Orbita okołoziemska
Apogeum 296 km
Lądowanie
Lądowanie 10 października 1990, Edwards AFB, Pas startowy 22
Czas trwania misji 4 dni, 2 godz, 10 min, 4 sek
Przebyta odległość 2 747 866 km
Program lotów wahadłowców
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

STS-41 (ang. Space Transportation System) –jedenasta misja wahadłowca kosmicznego Discovery. Głównym celem wyprawy było dostarczenie na orbitę bezzałogowej sondy kosmicznej Ulysses, przeznaczonej do badania rejonów biegunowych Słońca. Był to trzydziesty szósty lot programu lotów wahadłowców.[1]

Załoga[edytuj | edytuj kod]

(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Cel misji[edytuj | edytuj kod]

  • Wyniesienie sondy kosmicznej Ulysses, która dokładnie zbadała naszą macierzystą gwiazdę - Słońce. Między innymi po raz pierwszy uzyskano informacje o jej biegunach.

Parametry misji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomaš Přiby: Dzień,w którym nie wróciła Columbia. Bielsko-Biała: 2003. ISBN 83-7167-224-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]