STS-41-B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
STS-41-B
Emblemat STS-41-B
Dane misji
Indeks COSPAR 1984-011A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe STS-41-B
Pojazd
Wahadłowiec Challenger
Załoga
Zdjęcie STS-41-B
L-P: Robert Stewart, Vance Brand, Ronald McNair, Robert Gibson, Bruce McCandless
Dowódca Vance Brand
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A
Początek misji 3 lutego 1984
Orbita okołoziemska
Apogeum 322 km
Perygeum 306 km
Inklinacja orbity 28,46°
Lądowanie
Lądowanie 11 lutego 1984, KSC
Czas trwania misji 7 dni, 23 godz, 15 min, 55 sek
Przebyta odległość 5 329 150 km
Program lotów wahadłowców
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

STS-41-B (ang. Space Transportation System) – czwarta misja wahadłowca kosmicznego Challenger i dziesiąta programu lotów wahadłowców. Po raz pierwszy start i lądowanie odbyło się na tym samym kosmodromie.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Parametry misji[edytuj | edytuj kod]

Spacery kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

  • McCandless i StewartEVA 1
  • Początek EVA 1: 7 lutego 1984
  • Koniec EVA 1: 7 lutego 1984
  • Łączny czas trwania: 5 h, 55 min
  • McCandless i Stewart – EVA 2
  • Początek EVA 2: 9 lutego 1984
  • Koniec EVA 2: 9 lutego 1984
  • Łączny czas trwania: 6 h, 17 min

Cel misji[edytuj | edytuj kod]

  • Umieszczenie na orbicie satelitów telekomunikacyjnych Westar 6 i Palapa B-2, przeprowadzenie prób kosmicznego fotela manewrowego MMU (Manned Maneuvering Unit) oraz symulacja naprawy satelity SMM przy wykorzystaniu MMU.

Misja[edytuj | edytuj kod]

Głównym celem misji było wyniesienie na orbitę dwóch cywilnych satelitów komunikacyjnych. Satelity zostały umieszczone za pomocą sprężyny poza pokładem wahadłowca, ale następnie zawiodły własne silniki PAM-D satelitów. Misja zakończyła się niepowodzeniem, ponieważ satelity nie weszły na orbitę geostacjonarną. Satelita Westar 6 (indeks COSPAR - 1984-011B) osiągnął orbitę o parametrach: apogeum 1216 km, perygeum 303 km, okres obiegu 99,83 min., nachylenie 27,67°. Satelita Palapa B-2 (indeks COSPAR - 1984-011D) został na orbicie o parametrach: apogeum 1186 km, perygeum 277 km, okres obiegu 99,24 min., nachylenie 28,16°[1].

Głównym wydarzeniem misji był test nowego plecaka odrzutowego, za pomocą którego jeden z astronautów oddalił się od wahadłowca na odległość ok. 100 m. Pierwszym człowiekiem, który odłączył się od statku kosmicznego był Bruce McCandless. Swobodny lot trwał półtorej godziny i w tym czasie astronauta powoli manewrował wokół wahadłowca. Przez cały czas drugi astronauta – Robert Stewart dyżurował z nałożonym plecakiem w ładowni, aby w każdej chwili mógł udzielić pomocy. Gdy McCandless powrócił do ładowni, na krótki swobodny spacer udał się Stewart. Również ta próba miała pomyślny przebieg. Po raz drugi astronauci sprawdzili plecaki (drugą parę) 9 lutego. Próba ta wypadła pomyślnie i stworzyło to możliwość praktycznego ich wykorzystania. McCandless i Stewart wykonali wiele prób poza pokładem statku, dotyczących kotwienia przy wahadłowcu uszkodzonych satelitów w przyszłości, wykonania ich naprawy, zamontowali nożny ogranicznik (hamulec MFR) ułatwiający przemieszczanie się astronautów wzdłuż ładowni, sprawdzili urządzenie do przetłaczania paliwa między satelitami.
Załoga brała też udział w realizacji licznych eksperymentów z fizyki, technologii, inżynierii materiałowej i biologii. Wyprodukowano m.in. soczewki mikroskopowe z lateksu dla użytku w medycynie i przemyśle, stosowano elektroforezę do rozdzielenia protein, badano wpływ nieważkości na szczury. Sprawdzono sposoby użytkowania satelity paletowego „SPAS”, zastosowanego w STS-7[2]. Przy lądowaniu wystąpiły trudności z hamowaniem, stwierdzono też uszkodzenie 31 płytek osłony kadłuba.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. „Astronautyka”. 6, s. 20, 1985. Ossolineum. 
  2. „Astronautyka”. 6, s. 19-23, 1984. Wrocław: Ossolineum. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomáš Pŕibyl, Dzień, w którym nie wróciła Columbia, Wydawnictwo DEBIT, Bielsko-Biała, ISBN 83-7167-224-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]