STS-41-C
| STS-41-C | |
 |
|
| Dane misji | |
| Zaangażowani |  NASA |
| Oznaczenie kodowe | STS-41-C |
| Pojazd | |
| Wahadłowiec | Challenger |
| Załoga | |
 L-P: Crippen, Hart, van Hoften, Nelson i Scobee |
|
| Start | |
| Miejsce startu | Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A |
| Początek misji | 6 kwietnia 1984 |
| Orbita okołoziemska | |
| Apogeum | 468 km km |
| Perygeum | 222 km km |
| Lądowanie | |
| Lądowanie | 13 kwietnia 1984, Edwards AFB |
| Czas trwania misji | 6 dni, 23 godz, 40 min, 07 sek |
| Przebyta odległość | 4 619 000 km |
| Program lotów wahadłowców | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
STS-41-C (ang. Space Transportation System) – piąta misja amerykańskiego wahadłowca kosmicznego Challenger i jedenasta programu lotów wahadłowców. Wyprawa została przedłużona o jeden dzień z powodu problemów ze złapaniem satelity Solar Max (dlatego lądowanie wahadłowca odbyło się w bazie wojskowej Edwards, a nie jak początkowo planowano w ośrodku im. Kennedy’ego).
Spis treści |
Załoga [edytuj]
- Robert L. Crippen (3), dowódca (CDR)
- Francis R. Scobee (1), pilot (PLT)
- George "Pinky" D. Nelson (1), specjalista misji (MS1)
- James D. A. van Hoften (1), specjalista misji (MS3)
- Terry J. Hart (1), specjalista misji (MS2)
(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)
Parametry misji [edytuj]
- Masa:
- startowa orbitera: 115 361 kg
- lądującego orbitera: 89 344 kg
- Ładunku: 17 357 kg
- Perygeum: 222 km
- Apogeum: 468 km
- Inklinacja: 28,5°
- Prędkość: - km/h
- Okres orbitalny: 91,4 min
Cel misji [edytuj]
- Przechwycenie, naprawa i ponowne umieszczenie na orbicie satelity astronomicznego SMM (Solar Maximum Mission, wyniesionego w lutym 1980 r. przy pomocy rakiety Delta), ponadto umieszczenie na orbicie satelity LDEF (Long Duration Exposure Facility), największego z dotychczas wysłanych o masie 10 ton.
Przebieg misji [edytuj]
W czasie tej misji praktycznie wykorzystano odrzutowe plecaki. Chodziło o przechwycenie i naprawę satelity Solar Maximum Mision (Misja Maksimum Aktywności Słonecznej). Satelita wprowadzony na orbitę w lutym 1980 roku miał działać przez 4 lata, ale ale po roku uległ awarii i zaczął obracać się wokół swej osi, co uniemożliwiło realizację zaprogramowanych badań Słońca. . Wymagało to osiągnięcie pułapu 500 km. Była to największa wysokość, na jaką wzniósł się wahadłowiec w dotychczas przeprowadzonych misjach. Dr Nelson i dr van Hoften mieli za zadanie zahamować obroty satelity i sprowadzić go do wahadłowca, w celu naprawy, aby kosztujący 77 milionów dolarów satelita mógł się znowu stać użyteczny. Nelson kilkakrotnie daremnie próbował się zakotwiczyć do wirującego wolno obiektu, aby za pomocą silniczków własnego plecaka MMU przyhamować obracanie się satelity. Musiał przerwać te próby, by wrócić do wahadłowca w celu pobrania nowej porcji paliwa dla silników plecakowych. 10 kwietnia próbę ponowiono i po wyeliminowaniu powolnego ruchu obrotowego satelity o masie 2315 kg astronauta Nelson "przyholował" go w zasięg manipulatora, którym satelitę umieszczono w ładowni. Uprzednio, 8 kwietnia dla zrobienia miejsca w ładowni, wyniesiono z wnętrza wahadłowca na samodzielną orbitę największy obiekt, spośród dostarczonych w STS, sztucznego satelitę LDEF o masie 10 ton, w postaci platformy z zainstalowanymi urządzeniami dla przeprowadzenia 57 eksperymentów. Nad programami tych badań pracowało 200 specjalistów, głównie z USA. Po 10 miesiącach pobytu na orbicie platforma została sprowadzona na Ziemię.[1] Po dokonaniu napraw (wymieniono uszkodzony zespół elektroniczny i naprawiono antenę) satelitę umieszczono w przestrzeni w celu wykonania prób z Ziemi. Po ponownym umieszczeniu w ładowni i domontowaniu dodatkowego przyrządu do badania korony słonecznej wahadłowiec wzniósł się na wysokość 503,83 km[2]i tam pozostawił satelitę.
Załoga za naprawę na orbicie satelity SMM została w 1985 roku wyróżniona przez FAI Dyplomami im. Komarowa.[3]
Spacery kosmiczne [edytuj]
- Nelson i van Hoften - EVA 1
- Start EVA 1: 8 kwietnia 1984 - 14:18 UTC
- Koniec EVA 1: 8 kwietnia - 16:56 UTC
- Czas trwania: 2 godz, 38 min
- Nelson i van Hoften - EVA 2
- Start EVA 2: 11 kwietnia 1984 - 08:58 UTC
- Koniec EVA 2: 11 kwietnia 1984 - 15:42 UTC
- Czas trwania: 6 godz, 44 min
Przypisy
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||
