STS-7
| STS-7 | |
 |
|
| Dane misji | |
| Indeks COSPAR | 1983-059A |
| Zaangażowani |  NASA |
| Oznaczenie kodowe | STS-7 |
| Pojazd | |
| Wahadłowiec | Challenger |
| Załoga | |
 L-P: Ride, Fabian, Crippen, Thagard, Hauck |
|
| Start | |
| Miejsce startu | Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A |
| Początek misji | 18 czerwca 1983 11:33 UTC |
| Orbita okołoziemska | |
| Apogeum | 296 km |
| Perygeum | 291 km |
| Okres orbitalny | 90,4 min |
| Inklinacja orbity | 28,5° |
| Lądowanie | |
| Miejsce lądowania | Edwards AFB |
| Lądowanie | 24 czerwca 1983 |
| Czas trwania misji | 6 dni, 2 godz, 23 min, 59 sek |
| Przebyta odległość | 4 072 553 km |
| Liczba okrążeń Ziemi | 97 |
| Program lotów wahadłowców | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
STS-7 (ang. Space Transportation System) – druga misja wahadłowca kosmicznego Challenger i siódma programu lotów wahadłowców. Po raz pierwszy na pokładzie wahadłowca poleciała kobieta – Sally Ride, był to też pierwszy w historii lot Amerykanki w kosmos.
Spis treści |
Załoga [edytuj]
- Robert Crippen (2), dowódca (CDR)
- Frederick Hauck (1), pilot (PLT)
- John Fabian (1), specjalista misji (MS1)
- Sally K. Ride (1), specjalista misji (MS2)
- Norman Thagard (1), specjalista misji (MS3) – lekarz
(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)
Parametry misji [edytuj]
- Masa:
- startowa orbitera: 113 025 kg
- lądującego orbitera: 92 550 kg
- Ładunku: 16 839 kg
- Perygeum: 291 km
- Apogeum: 296 km
- Inklinacja: 28,5°
- Prędkość: – km/h
- Okres orbitalny: 90,4 min
Cel misji [edytuj]
Umieszczenie na orbicie satelitów telekomunikacyjnych Anik-C2 oraz Palapa-B1. Satelitę SPAS-01 umieszczono na orbicie w celu wykonania badań oraz zdjęć fotograficznych wahadłowca z niewielkiej odległości, a następnie zabrano do wnętrza Challengera, aby dostarczyć go na Ziemię[1].
Przebieg misji [edytuj]
Załoga, pierwszy raz 5-osobowa, umieściła na orbicie satelitę telekomunikacyjnego Anik C-2 kanadyjskiego operatora TELESAT (satelita został ustabilizowany na orbicie geostacjonarnej na 112,5° długości geograficznej zachodniej) oraz indonezyjskiego satelitę PALAPA (B-1), ustabilizowanego na orbicie geostacjonarnej na 108° długości wschodniej, jak również satelitę SPAS-01 z Republiki Federalnej Niemiec, który przez 4 godziny i 19 minut poruszał się po orbicie zbliżonej do orbity wahadłowca, w odległości około 300 m, wykonując badania fizyczne i fotografując wahadłowiec, a następnie został zdjęty z orbity i zabrany z powrotem do luku oraz przewieziony na Ziemię. Dr Sally Ride obsługiwała m.in. manipulator RMS, którym wynoszono na zewnątrz sztuczne satelity, i zabrano jeden z nich z powrotem. Na pokładzie wahadłowca wykonano też różne obserwacje i doświadczenia naukowe oraz eksperymenty biologiczne[2].
Incydent [edytuj]
Podczas orbitowania okno wahadłowca zostało uszkodzone przez kosmicznego śmiecia[3].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ ASTRONAUTYKA nr 5 (129), 1983, s. 24
- ↑ ASTRONAUTYKA nr 2 (132), 1984, s. 9
- ↑ Orbital Debris Photo Gallery
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||||||
