STS Alexander von Humboldt
| Alexander von Humboldt | |
 |
|
| Bandera |  Niemcy |
| Numer na żaglu | G-404 |
| Znak wywoławczy | DFAW |
| Port macierzysty | Bremerhaven |
| Ex | Sonderborg, Kiel |
| Data budowy | 1906 |
| Data wodowania | 1906 |
| Stocznia | AG Weser Breme |
| Armator | Sali Tranining Association |
| Materiał | stal |
| Typ ożaglowania | bark |
| Powierzchnia ożaglowania | 1010 m² |
| Liczba żagli | 25 |
| Liczba masztów | 3 |
| Wysokość maks. masztów (H) | 35 m |
| Długość całkowita (L) | 63 m |
| Szerokość (B) | 8,02 m |
| Zanurzenie (D) | 4,88 m |
| Pojemność | 394 |
| Napęd pomocniczy | MAN Diesel 510 |
| Moc napędu pomocniczego | 510 KM |
| Załoga | 60 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
STS Alexander von Humboldt – niemiecki bark.
Historia i rejsy [edytuj]
Statek został zbudowany w 1906 jako rezerwowy latarniowiec (jego pierwotna nazwa nie została ustalona z pewnością, prawdopodobnie nosił nazwę Reserve "Sonderburg"). W latach 1920-1945 służył jako latarniowiec, głównie na Bałtyku.
Przemianowany na "Kiel", od 1945 roku zajął stałą pozycję u wejścia do Kanału Kilońskiego. W 1957 roku został przypadkowo staranowany przez szwedzki statek i zatonął, w 1959 roku wydobyto go i wyremontowano. W roku 1967 zadania statku przejęła latarnia morska, a on sam był dalej używany jako latarniowiec rezerwowy, głównie na Morzu Północnym. Wycofany ze służby statek (nazwany przejściowo "Confidentia") został w 1986 r. zakupiony przez niemieckie stowarzyszenie Sail Training Association Germany, propagujące wychowanie morskie młodzieży. Jego portem macierzystym jest Bremerhaven.
W latach 1986-1988, na podstawie planów opracowanych przez inż. Zygmunta Chorenia przebudowano go na trzymasztowy bark i 30 maja 1988 roku przemianowano na "Alexander von Humboldt", na cześć niemieckiego przyrodnika Aleksandra von Humboldta. Od tej pory często bierze udział w zlotach żaglowców, regatach i Operacjach Żagiel. W 1992 po raz pierwszy przepłynął Atlantyk, w 1998 r. odbył rejs do Ameryki Południowej dla uczczenia swojego patrona. Rozpoznawany jest z daleka, przede wszystkim po zielonych żaglach i kadłubie w tym samym kolorze. Zieleń to kolor miasta Brema.
