STS Kruzenshtern
| Kruzenshtern (Крузенштерн) |
|
| Bandera | |
| Znak wywoławczy | UCVK |
| Port macierzysty | Kaliningrad |
| Ex | Padua |
| Data budowy | 1926 |
| Stocznia | J. C. Tecklenborg |
| Armator | MR Rosja |
| Materiał | stal |
| Typ ożaglowania | bark |
| Powierzchnia ożaglowania | 3400 m² |
| Liczba masztów | 4 |
| Wysokość maks. masztów (H) | 51,3 m |
| Długość całkowita (L) | 114,4 m |
| Szerokość (B) | 14,02 m |
| Zanurzenie (D) | 6,8 m |
| Pojemność | 3545 |
| Wyporność | 4700 t |
| Prędkość maks. | 17,3 w |
| Napęd pomocniczy | 2 × 1,000 hp (diesel) |
| Załoga | 257 |
STS Kruzenshtern (ros. Крузенштерн, transkr. pol.: Kruzensztern[1], ex: Krouzenshtern) – czteromasztowy bark, jeden z największych (obok Siedowa i Royal Clippera) żaglowców i ostatnich windjammerów.
Spis treści |
Historia i rejsy [edytuj]
Żaglowiec został zbudowany w 1926 w stoczni J. C. Tecklenborg w Wesermünde dla Ferdynanda Laeisza. Pływał pod nazwą Padua (Padwa) jako żaglowiec towarowy, przywożąc do Europy saletrę z Chile. W roku 1946 został przekazany ZSRR jako odszkodowanie po II wojnie światowej. Obecnie pływa jako statek szkolny rybołówstwa.
"Padua" była ostatnim zbudowanym w historii wielkim żaglowcem handlowym. Pod banderą radziecką otrzymała imię Iwana Kruzenszterna, dowódcy pierwszej rosyjskiej wyprawy dookoła świata podjętej w latach 1803-06 na statkach "Nadieżda" i "Newa".
Porty macierzyste: