SY Copernicus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Copernicus
Copernicus
Bandera  Polska
Numer na żaglu PZ 30
Znak wywoławczy SPG2191
Port macierzysty Gdynia
Data budowy 1973
Stocznia Gdańska Stocznia Jachtowa Stogi (późniejsza im. Conrada)
Armator YK Stal Gdynia
Materiał szkielet dębowy z elementami sosny, poszycie plankowe: mahoń, pokład: sklejka pokryta tekiem
Typ Opal
Typ ożaglowania jol
Powierzchnia ożaglowania 80 m²
Liczba masztów 2
Długość całkowita (L) 14,11 m
Szerokość (B) 3,72 m
Zanurzenie (D) 2,16 m
Wyporność 14,5 t
Napęd pomocniczy Sole Diesel 45
Moc napędu pomocniczego 45 KM
Załoga 9

SY Copernicus – to polski jacht typu Opal. Właścicielem i armatorem jachtu jest Yacht Klub Stal Gdynia.

Historia i rejsy[edytuj | edytuj kod]

Załoga jachtu Copernicus przed regatami Whitbread 1973

Jacht "Copernicus" został zaprojektowany do udziału w regatach okołoziemskich Whitbread Round The World Race '73, Stanowił on powiększenie seryjnego Opala II tak, by uzyskać regatową wartość 33 stopy wg IOR. Przeprojektowana została rufa, ster zainstalowany na skegu, zmieniono strzałkę pokładu. Drewniany kadłub "Copernicusa" zbudowany został w Gdańskiej Stoczni Jachtowej Stogi w 1973 roku przy udziale członków Yacht Klubu Stal Gdynia. Konstruktorami byli Edmund Rejewski i Wacław Liskiewicz, w projektowaniu takielunku uczestniczył też Zygfryd Perlicki.

W regatach okołoziemskich Whitbread Round The World Race '73 jacht zajął 11 miejsce. Załogę stanowili: kapitan Zygfryd Perlicki, załoga: Zbigniew Puchalski, Bogdan Bogdziński, Ryszard Mackiewicz, Bronisław Tarnacki.

Po zakończeniu regat jacht służył i służy celom statutowym Yacht Klubu Stal Gdynia, w tym szkoleniu żeglarskiemu, organizowaniu rejsów i częściowo czarterom. Pływa po Bałtyku i Morzu Północnym.

W 2006 kpt. Paweł Dąbrowski za rejs Copernicusem z Norwegii, wokół Islandii, z przekroczeniem północnego koła podbiegunowego otrzymał honorowe wyróżnienie nagrody Rejs Roku[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Kaszowski, Zbigniew Urbanyi: Polskie jachty na oceanach. Wydawnictwo Morskie Gdańsk, 1981, s. 498. ISBN 83-215-4410-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]