SZD-30 Pirat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SZD-30 Pirat
SZD-30 Pirat na lotnisku Aeroklubu Suwalskiego
SZD-30 Pirat na lotnisku Aeroklubu Suwalskiego
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowe Zakłady Doświadczalne w Bielsku-Białej, WSK Świdnik
Typ szybowiec
Konstrukcja grzbietopłat
Załoga 1
Historia
Data oblotu 19 maja 1966
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 15,00 m
Wydłużenie 16,3[1]
Długość 6,9 m - 7,03 m
Wysokość 1,67 m
Powierzchnia nośna 13,8 m²
Profil skrzydła FX 61-168 na FX 60-1261[1]
Masa
Własna 255 kg
Startowa 370 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 60 km/h
Prędkość optymalna 83 km/h
Prędkość dopuszczalna 250 km/h
Prędkość holowania 160 km/h
Prędkość min. opadania 0,70 m/s (przy 75 km/h)
Doskonałość maks. 31,2 (przy 83 km/h)
Współczynnik obciążenia konstrukcji +6,0G -3,5G
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska i inne kraje

SZD-30 Pirat to polski szybowiec wyczynowy i szkolno-treningowy konstrukcji drewnianej w układzie grzbietopłata z usterzeniem typu T. Konstrukcja kadłuba półskorupowa. Płat nośny składa się z trzech części: poziomego centropłata oraz dwóch, lekko uniesionych końcówek. Obecnie szybowce typu Pirat nie są dopuszczone do akrobacji.

Zaprojektowany przez Jerzego Śmielkiewicza, oblatany został 19 maja 1966 (pilot doświadczalny Adam Zientek). Produkowany od 1966. 10 stycznia 1978 oblatano nową wersję SZD-30C.

Szybowiec miał kilka groźnych awarii podczas prób w locie. Na prototypie, podczas próby korkociągu z przednim położeniem środka ciężkości zginął 12 grudnia 1966 r. pilot doświadczalny, mgr inż. Stanisław Skrzydlewski. Podczas takiej samej próby wykonał skok ratowniczy na spadochronie inny pilot doświadczalny inż. Stanisław Wielgus. Drobna zmiana w obrębie fartucha osłaniającego szczelinę lotki wyeliminowała te problemy. Z szybowca Pirat skakał też trzeci pilot doświadczalny, Zdzisław Bylok gdy doszło do utraty steru wysokości na skutek zmęczenia materiału.

Szybowiec wymaga uwagi podczas pilotażu ze względu na małą skuteczność lotek (jednocześnie jest bardzo wrażliwy na ster wysokości) oraz spore siły w układzie zamykania hamulców aerodynamicznych.

Łącznie wyprodukowano 813 sztuk w tym 46 Piratów C, początkowo w SZD w Bielsku Białej a od 1974 w WSK w Świdniku. Oprócz użycia w Polsce, eksportowany do 24 krajów, w tym Argentyny, Australii, Egiptu, Północnej Korei, Nowej Zelandii, USA, ZSRR i Wenezueli.

Ograniczenie dopuszczalnych prędkości[edytuj | edytuj kod]

W 2011r. został wydany biuletyn ograniczający wszystkim obecnie użytkowanym szybowcom SZD-30 i SZD-30C m.in. maksymalną dopuszczalną prędkość (VNE) do 195 km/h i maksymalną dopuszczalną prędkość w powietrzu burzliwym (VRA) do 135km/h.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. SZD-30 Pirat (pol.). [dostęp 16 marca 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]