SZD-45 Ogar
| SZD-45 Ogar | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | Szybowcowe
Zakłady Doświadczalne |
| Konstruktor | Tadeusz Łabuć |
| Typ | Motoszybowiec |
| Konstrukcja | górnopłat |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 13 maja 1973 |
| Lata produkcji | 1973-1979 |
| Egzemplarze | 66 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | silnik Limbach SL-1700E |
| Moc | 68 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 17,6 m |
| Wydłużenie | 16,2 m |
| Długość | 7,95 m |
| Wysokość | m |
| Powierzchnia nośna | 19,10 m² |
| Profil skrzydła | laminarny FX(?) (Wortmann) |
| Masa | |
| Własna | 470 kg |
| Startowa | kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 180 km/h |
| Prędkość przelotowa | 150 km/h |
| Prędkość minimalna | 72 km/h |
| Prędkość dopuszczalna | 225 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 2,65 m/s |
| Pułap | 5000 m |
| Rozbieg | 200 m |
| Doskonałość max. | 21,0 przy 95 km/h |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
SZD-45 Ogar - polski, dwumiejscowy, motoszybowiec zawodniczy. Zaprojektowany w Szybowcowych Zakładach Doświadczalnych w Bielsku-Białej.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Prace konstrukcyjne nad Ogarem rozpoczęto na początku lat 70-tych na specjalne zamówienie Ernesta Kuhna z RFN-u, udziałowca małej wytwórni silników motoszybowcowych. Pracami konstrukcyjnymi przewodniczył Tadeusz Łabuć. Prototyp oblatał 13 maja 1973 January Roman. Początkowo planowano wyposażyć Ogara w silnik Franklina (produkowanego na licencji w Rzeszowie) jednak zrezygnowano z tej jednostki. Powodem rezygnacji okazały się za wysokie drgania które powodowały wychylanie się silnika o kilkanaście stopni w obie strony doliczając jeszcze za duży hałas. Silnik Franklina został zamontowany tylko w jednym egzemplarzu motoszybowca Ogar większość dostała silniki Limbacha. Łącznie wyprodukowano 66 motoszybowców Ogar z tego 41 wyeksportowano. Większość Ogarów trafiło do USA, 13 do NRD, 9 do RFN a kilka do Hiszpanii, Szwecji, Bułgarii i Norwegii. Produkcję zakończono w 1979.
Konstrukcja [edytuj]
Motoszybowiec Ogar konstrukcji metalowo-drewniano-laminarnej napędzany dwułopatowym śmigłem pchającym umieszczonym za kokpitem. Podwozie częściowo chowane.
Bibliografia [edytuj]
- Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. SZD-45 Ogar (pol.). [dostęp 6 kwietnia 2011].
- Paweł Ruchała: Polska Technika Lotnicza. SZD-45 Ogar (pol.). wrzesień 2007. [dostęp 6 kwietnia 2011].
