Sabatarianizm (judaizm)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sabatarianizm, Sabbatanizm - heretycki ruch mesjanistyczno-synkretyczno-kabalistyczny w judaizmie powstały w XVII w. Twórca - Sabbataj Cwi, w 1664 r. ogłosił się Mesjaszem Boga Jakubowego, którego zadaniem jest wyzwolenie dobra od zła w procesie naprawy świata.

Założenia sabatarianizmu:

  • surowa asceza
  • radość z życia
  • łączenie się z Bogiem w ekstazie
  • odrzucenie praktyk judaizmu
  • studiowanie kabały - w szczególności sabbatanistycznych interpretacji Zoharu
  • praktyki ezoteryczne
  • konwersje na inne religie abrahamiczne

Z sabbatanistów powstała sekta frankistów, założona przez Jakuba Franka który ogłosił się ostatecznym mesjaszem i wcieleniem (poprzednich mesjaszy ruchu) Sabbataja Cwi i Barucha Russo.

Obecnie grupy sabatarianów występują jeszcze głównie na terenie Turcji i innych krajów morza śródziemnego znani jako donmeh, oraz w USA.

Zobacz też: