Sabatarianizm (judaizm)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Sabatarianizm, Sabbatanizm - heretycki ruch mesjanistyczno-synkretyczno-kabalistyczny w judaizmie powstały w XVII w. Twórca - Sabbataj Cwi, w 1664 r. ogłosił się Mesjaszem Boga Jakubowego, którego zadaniem jest wyzwolenie dobra od zła w procesie naprawy świata.
Założenia sabatarianizmu:
- surowa asceza
- radość z życia
- łączenie się z Bogiem w ekstazie
- odrzucenie praktyk judaizmu
- studiowanie kabały - w szczególności sabbatanistycznych interpretacji Zhoaru
- praktyki ezoteryczne
- konwersje na inne religie abrachamiczne
Z sabbatanistów powstała sekta frankistów, założona przez Jakuba Franka który ogłosił się ostatecznym mesjaszem i wcieleniem (poprzednich mesjaszy ruchu) Sabbataja Cwi i Barucha Russo.
Obecnie grupy sabatarianów występują jeszcze głównie na terenie Turcji i innych krajów morza śródziemnego znani jako donmeh, oraz w USA.
Zobacz też:
