Sabirowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sabirowie – plemię huńskie zamieszkałe w VI wieku na prawym brzegu Wołgi, w 558 roku podbite przez Awarów.[1][2] W skład sabirskiego związku plemiennego prawdopodobnie wchodzili tureccy Chazarowie z siedzibami ulokowanymi w okolicach północnego Dagestanu.[3][4] Niektórzy naukowcy wiążą Sabirów z późniejszą nazwą Syberii.

Przypisy

  1. Wojciech Szymański, Elżbieta Dąbrowska, Awarzy, Węgrzy: Ossolineum, Wrocław 1979, s. 32. ISBN 83-04-00246-9
  2. Robert Browning: Justynian i Teodora, PIW, Warszawa 1977, s. 215
  3. Jerzy Strzelczyk: Zapomniane narody Europy. Wrocław: Ossolineum, 2006, s. 193. ISBN 978-83-04-04769-3.
  4. Teresa Nagrodzka-Majchrzyk: Chazarowie. W: prac. zbior.: Hunowie europejscy, Protobułgarzy, Chazarowie, Pieczyngowie. Wrocław: Ossolineum, 1975, s. 394.