Sacha Jones
| Sacha Jones | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Auckland |
| Data i miejsce urodzenia | 8 listopada 1990 Auckland |
| Wzrost | 168 cm |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 WTA, 10 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 150 (8 października 2012) |
| Australian Open | 1R (2013) |
| Roland Garros | 1Q (2011, 2012, 2013) |
| Wimbledon | 2Q (2011) |
| US Open | 2Q (2011) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 WTA, 3 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 280 (9 lipca 2012) |
| Australian Open | 2R (2012) |
Sacha Jones (ur. 8 listopada 1990 w Auckland) – australijska tenisistka, do 2012 roku reprezentująca Nową Zelandię.
Karierę w zawodowych meczach rozpoczęła w wieku piętnastu lat, we wrześniu 2005 roku, na turnieju ITF w australijskim Mackay. Wygrała tam kwalifikacje i w turnieju głównym doszła do drugiej rundy. Tydzień później powtórzyła swoje osiągnięcie, tym razem na turnieju w Rockhampton. Rok później, w październiku 2006 roku otrzymała dziką kartę do turnieju w Traralgon, w którym dotarła do ćwierćfinału, pokonując po drodze Ellen Barry i Sandy Gumulyę. W ćwierćfinale trafiła na rodaczkę Marinę Erakovic, tenisistkę rozstawioną w tym turnieju z nr 4 i przegrała 1:6, 0:6. W 2007 roku osiągnęła dwa półfinały, w Vigo i Taizou, przegrywając odpowiednio z Mariną Erakovic i Han Xinyun.
W styczniu 2008 roku, z dzika kartą, wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju wielkoszlemowego Australian Open, ale dopadła w pierwszej rundzie po przegranym meczu z Yuan Meng. Po tym nieudanym debiucie w turniejach WTA kontynuowała grę w turniejach ITF i w listopadzie osiągnęła swój pierwszy finał w Manili.
Rok 2009 przyniósł jej największe jak dotąd sukcesy w karierze, w postaci pięciu wygranych turniejów w grze pojedynczej i jednego w grze podwójnej rangi ITF. W czerwcu, w amerykańskim Brownsville wygrała zarówno turniej singlowy, pokonując w finale Ester Goldfeld jak i deblowy, w którym w parze z Ashley Weinhold pokonała parę Ester Goldfeld/Macall Harkins. 22 września rozpoczęła start do swoistego rekordu, wygranych 24 meczów pod rząd. Najpierw wygrała trzy turnieje w Australii, potem jeden w USA i w następnym dotarła do finału. Pokonała w nich, między innymi, trzykrotnie Alicię Molik, tenisistkę która wcześniej była nr 8 na świecie. Serię zwycięstw przerwała jej dopiero Varvara Lepchenko, z którą przegrała na turnieju w Phoenix. Po tym wielkim wyczynie tenisistka awansowała na 167 miejsce w światowym rankingu WTA.
W lutym 2010 roku wystąpiła po raz pierwszy w turnieju głównym WTA, w Pattaya, do którego dostała się z kwalifikacji. Przegrała jednak w pierwszej rundzie, po trzysetowym pojedynku, z Albertą Brianti. W 2011 roku po raz drugi zagrała w turnieju głównym, tym razem z dzika kartą, na turnieju w Auckland ale przegrała w pierwszej rundzie ze Swietłaną Kuzniecową.
Reprezentowała również swój kraj w rozgrywkach Pucharu Federacji.
Wygrane turnieje singlowe [edytuj]
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 21/06/2009 | ITF | 10 000 | twarda | 6:3, 2:6, 6:0 | ||
| 2. | 27/09/2009 | ITF | 25 000 | ziemna | 6:4, 6:1 | ||
| 3. | 11/10/2009 | ITF | 25 000 | twarda | 4:6, 6:4, 6:3 | ||
| 4. | 18/10/2009 | ITF | 25 000 | twarda | 3:6, 6:1, 7:5 | ||
| 5. | 08/11/2009 | ITF | 25 000 | twarda | 6:0, 6:4 | ||
| 6. | 26/09/2010 | ITF | 25 000 | twarda | 5:7, 6:3, 6:3 | ||
| 7. | 14/11/2010 | ITF | 25 000 | twarda | 6:2, 6:3 | ||
| 8. | 24/06/2012 | ITF | 25 000 | ziemna | 6:4, 6:4 | ||
| 9. | 02/09/2012 | ITF | 25 000 | twarda | 6:0, 6:2 | ||
| 10. | 23/09/2012 | ITF | 25 000 | twarda | 6:2, 7:5 |