Sacharyna

Z Wikipedii

Sacharyna
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC):
1,1-diokso-1,2-benzotiazol-3-on
Inne nazwy	imid kwasu 2-sulfobenzoesowego; sulfimid o-benzoesowy
Wzór sumaryczny	C7H5NO3S
SMILES	C1=CC=C2C(=C1)C(=O)NS2(=O)=O
Masa molowa	183,1845 g/mol
Wygląd	białe, krystaliczne ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS	81-07-2
PubChem	5143
Właściwości Gęstość i stan skupienia 0.828 g/cm3 ; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 3,3 g/dm3 (20 °C) Temperatura topnienia 229 °C (502,15 K) Kwasowość (pKa) 2
Budowa
Niebezpieczeństwa
Numer RTECS	DE4200000
Podobne związki
Podobne związki	ftalimid, ninhydryna
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Sacharyna - sztuczny środek słodzący. Jest to imid kwasu o-sulfobenzoesowego, o wzorze sumarycznym C₇H₅NO₃S. Odkryty w 1879 roku przez Ira Remsena i Constantina Fahlberga z Johns Hopkins University w USA.

Sacharyna jest ok. 300 do 500 razy słodsza od cukru (stężenie, przy którym jest już wyczuwalna to 23 μmol/L - dla porównania: glukoza 80 mmol/l, a NaCl 100 μmol/l), nie posiada jednak wartości odżywczych (nie jest trawiona przez organizm człowieka. Nie powoduje próchnicy. Gorzkawo-metaliczny posmak maskuje jej stosowanie w mieszankach z cyklaminianami oraz aminokwasami.

Sacharyna jest białą, krystaliczną substancją o temp. topnienia 228°C, trudno rozpuszczalną: rozpuszcza się we wrzącej wodzie i glicerolu, jest nierozpuszczalna w wodzie zimnej, eterze, benzenie, chloroformie itd. Najczęściej stosowana jako sól sodowa (rozp. 83 g), rzadziej potasowa i wapniowa. Stabilna w pH 2-7 i temperaturze poniżej 150°C. Szybko ulega biodegradacji.

[edytuj] Szkodliwość

Badania sacharyny z lat 60. i 70. wskazywały,że substancja ta może być karcynogenem. W roku 1977 stwierdzono zwiększenie częstości występowania raka pęcherza u szczurów przyjmujących duże dawki sacharyny, co było bezpośrednią przyczyną zakazania stosowania tego związku w Kanadzie. Natomiast w USA protesty ze strony diabetyków spowodowały ogłoszenie moratorium na podobny zakaz, wymagane natomiast było podawanie informacji o możliwym działaniu rakotwórczym.

Kolejne badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o potencjalną szkodliwość sacharyny^[1]. Ostatecznie jednak badania na szczurach uznane zostały za nieadekwatne do ludzi i w 2000 r. Kongres USA wycofał wymóg podawania ostrzeżeń o ryzyku zdrowotnym spożywania produktów zawierających sacharynę.

Przypisy

To jest tylko zalążek artykułu związanego ze związkiem chemicznym. Jeśli możesz, rozbuduj go.