Sadlno (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sadlno
Zabytkowy kościół par. pw. św. Jadwigi w Sadlnie
Zabytkowy kościół par. pw. św. Jadwigi w Sadlnie
Rodzaj miejscowości część miasta
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Ząbkowice Śląskie
Część miejscowości Ząbkowice Śląskie
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-200
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 1061995
Położenie na mapie Ząbkowic Śląskich
Mapa lokalizacyjna Ząbkowic Śląskich
Sadlno
Sadlno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sadlno
Sadlno
Ziemia 50°34′29″N 16°50′09″E/50,574722 16,835833Na mapach: 50°34′29″N 16°50′09″E/50,574722 16,835833

Sadlno – część miasta Ząbkowice Śląskie dawniej wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie.

Położona wzdłuż drogi w stronę Nysy, gęsto zabudowana ulicówka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sadlno po raz pierwszy w dokumentach wzmiankowane było w latach 1235–1236[1]. Zdaniem historyków Heneliusa i Heynego wieś powstała jednak wcześniej, gdyż podają oni, iż kościół pw. św. Jadwigi został zbudowany już około 1200 roku. Według żyjącego w XVII wieku wieku Marcina Koblitza (kronikarza z Ząbkowic Śląskich) podczas rozbiórki starego kościoła pw. św. Jadwigi, w miejsce którego później wybudowano nowy obiekt o tej samej patronce, odkryto deskę, na której miał być wycięty napis informujący o tym, iż fundatorką oryginalnego kościoła była sama Jadwiga Śląska. Ponadto w średniowieczu przez wieś prawdopodobnie przebiegał szlak handlowy z Wrocławia do Pragi[2].

Do połowy XIV wieku mieszkańcy Ząbkowic Śląskich korzystali z kościoła pw. św. Jadwigi w Sadlnie, gdyż w mieście do tego czasu nie istniał żaden kościół[3], a do 1399 roku, gdy w Ząbkowicach Śląskich założono parafię pw. św. Anny, należeli oni do mającej swoją siedzibę w Sadlnie parafii pw. św. Jadwigi[4].

24 kwietnia 1858 roku Sadlno ucierpiało w wyniku Wielkiego Pożaru, jaki zniszczył znaczną część Ząbkowic Śląskich. W jego wyniku we wsi zginęły 3 osoby, spalone zostały 62 budynki, a zniszczeniom, które uniemożliwiły dalsze korzystanie z nich uległo kolejnych kilkadziesiąt budynków[5].

W 1883 roku we wsi zbudowano cukrownię, w której produkowano cukier żółty. Po zakończeniu II wojny światowej była ona pierwszym tak dużym zakładem uruchomionym ponownie w pobliżu Ząbkowic Śląskich – pracę wznowiła bowiem 1 października 1945 roku, a początkowo jej pracownikami byli głównie Niemcy, którym pomagała grupa polskich repatriantów ze wschodu[6].

W latach 1945-54 siedziba gminy Sadlno. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[7]:

  • kościół par. pw. św. Jadwigi.

Przypisy

  1. Osadnictwo do połowy XIII wieku. W: Jerzy Organiściak: Ząbkowickie opowieści. Część 1: Z dziejów miasta. Ząbkowice Śląskie: Towarzystwo Regionalne Ziemi Ząbkowickiej, 1995, s. 6, seria: Ząbkowickie opowieści.
  2. Jak i kiedy powstały Ząbkowice?. W: Jerzy Organiściak: Ząbkowickie opowieści. Część 1: Z dziejów miasta. Ząbkowice Śląskie: Towarzystwo Regionalne Ziemi Ząbkowickiej, 1995, s. 9, seria: Ząbkowickie opowieści.
  3. Ząbkowice w czasach piastowskich. W: Jerzy Organiściak: Ząbkowickie opowieści. Część 1: Z dziejów miasta. Ząbkowice Śląskie: Towarzystwo Regionalne Ziemi Ząbkowickiej, 1995, s. 12, seria: Ząbkowickie opowieści.
  4. Ząbkowice w czasach piastowskich. W: Jerzy Organiściak: Ząbkowickie opowieści. Część 1: Z dziejów miasta. Ząbkowice Śląskie: Towarzystwo Regionalne Ziemi Ząbkowickiej, 1995, s. 15, seria: Ząbkowickie opowieści.
  5. Wielki Pożar. W: Jerzy Organiściak: Ząbkowickie opowieści. Część 1: Z dziejów miasta. Ząbkowice Śląskie: Towarzystwo Regionalne Ziemi Ząbkowickiej, 1995, s. 39-41, seria: Ząbkowickie opowieści.
  6. Życie gospodarcze. W: Jerzy Organiściak: Ząbkowickie opowieści. Część 1: Z dziejów miasta. Ząbkowice Śląskie: Towarzystwo Regionalne Ziemi Ząbkowickiej, 1995, s. 51, seria: Ząbkowickie opowieści.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 7.11.2012]. s. 247.