Sagownica zwyczajna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Sagownica zwyczajna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | arekowce |
| Rodzina | arekowate |
| Rodzaj | sagownica |
| Gatunek | sagownica zwyczajna |
| Nazwa systematyczna | |
| Metroxylon sagu Rottb Nye Saml. Danske Vid. Selsk. Skr. 2:527. 1783 |
|
| Synonimy | |
|
Metroxylon rumphii (Willd.) Mart., |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Sagownica zwyczajna (Metroxylon sagu (Rottb)[3], nazywana także palmą sagową – gatunek rośliny z rodziny arekowatych. Pochodzi z Moluków i Nowej Gwinei[4], uprawiana głównie w Azji Południowo-Wschodniej. Roślina ważna gospodarczo, w niektórych krajach pozyskiwane z niej sago stanowi podstawowy produkt żywnościowy.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Kłodzina osiąga wysokość do 20 m w uprawie do 10 m. U młodych roślin pokryta cierniami.
- Liście
- Skupione na szczycie kłodziny, pierzaste, o dł. do 7 m. Ogonki liściowe pokryte cierniami, tworzącymi ciemne rzędy.
- Kwiaty
- Rozdzielnopłciowe, zebrane w bardzo duży kwiatostan, wyrastający ponad pióropusz liści. Kwiaty długości do 1 cm. Roślina kwitnie raz, po 10-15 latach życia, po dojrzeniu owoców kłodzina obumiera.
- Owoc
- Okrągławe, długości do 8 cm, pokryte żółtawymi łuseczkami. Wewnątrz jedno okrągłe, twarde nasiono.
Zastosowanie [edytuj]
- Z rdzenia pozyskiwana jest skrobia (sago). Pień ścina się, rozdrabnia, i wypłukuje skrobię wodą. Roślina przeżywa dzięki podziemnym odrostom. Z jednej rośliny otrzymuje się od 200 do 400 kg rdzenia, z czego około 40% stanowi sago[5].
- Liście wykorzystuje się jako stosunkowo trwałe (do 7 lat)[4] pokrycie dachów.
- Odpady powstające przy produkcji sago zużytkowuje się jako pasza dla zwierząt i drobiu.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
- ↑ Metroxylon sagu information from NPGS/GRIN
- ↑ 4,0 4,1 Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych
- ↑ Jarmila Mladá, František Procházka: Atlas cizokrajných rostlin, str. 272
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-378-9.
