Sagownica zwyczajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sagownica zwyczajna
Sago Palm Trees ESP PNG.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd arekowce
Rodzina arekowate
Rodzaj sagownica
Gatunek sagownica zwyczajna
Nazwa systematyczna
Metroxylon sagu Rottb
Nye Saml. Danske Vid. Selsk. Skr. 2:527. 1783
Synonimy

Metroxylon rumphii (Willd.) Mart.,
Sagus inermis Roxb.,
Sagus spinosus Roxb[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Sagownica zwyczajna (Metroxylon sagu (Rottb)[3], nazywana także palmą sagową – gatunek rośliny z rodziny arekowatych. Pochodzi z Moluków i Nowej Gwinei[4], uprawiana głównie w Azji Południowo-Wschodniej. Roślina ważna gospodarczo, w niektórych krajach pozyskiwane z niej sago stanowi podstawowy produkt żywnościowy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Kłodzina osiąga wysokość do 20 m w uprawie do 10 m. U młodych roślin pokryta cierniami.
Liście
Skupione na szczycie kłodziny, pierzaste, o dł. do 7 m. Ogonki liściowe pokryte cierniami, tworzącymi ciemne rzędy.
Kwiaty
Rozdzielnopłciowe, zebrane w bardzo duży kwiatostan, wyrastający ponad pióropusz liści. Kwiaty długości do 1 cm. Roślina kwitnie raz, po 10-15 latach życia, po dojrzeniu owoców kłodzina obumiera.
Owoc
Okrągławe, długości do 8 cm, pokryte żółtawymi łuseczkami. Wewnątrz jedno okrągłe, twarde nasiono.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Z rdzenia pozyskiwana jest skrobia (sago). Pień ścina się, rozdrabnia, i wypłukuje skrobię wodą. Roślina przeżywa dzięki podziemnym odrostom. Z jednej rośliny otrzymuje się od 200 do 400 kg rdzenia, z czego około 40% stanowi sago[5].
  • Liście wykorzystuje się jako stosunkowo trwałe (do 7 lat)[4] pokrycie dachów.
  • Odpady powstające przy produkcji sago zużytkowuje się jako pasza dla zwierząt i drobiu.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
  3. Metroxylon sagu information from NPGS/GRIN
  4. 4,0 4,1 Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych
  5. Jarmila Mladá, František Procházka: Atlas cizokrajných rostlin, str. 272

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  2. Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-378-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]