Sahib
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sahib (z arab. pan, władca) - forma honoryfikacyjna[1] używana w językach indyjskich.
W czasach kolonialnych w Indiach mianem sahibowie określano Europejczyków. W hindi słowo funkcjonuje jako tytuł grzecznościowy stawiany po nazwisku, imieniu lub tytule zawodowym.
Przykłady użyć [edytuj]
- Śri Guru Granth Sahib Dźi - księga jako guru w religii sikhijskiej
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Gobind Singh. W: Zbigniew Igielski: Sikhizm. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2008, s. 27, seria: Mała Biblioteka Religii. ISBN 978-83-7505-045-5. (pol.)
