Sahib

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sahib (z arab. pan, władca) – forma honoryfikacyjna[1] używana w językach indyjskich.

W czasach kolonialnych w Indiach mianem sahibowie określano Europejczyków. W hindi słowo funkcjonuje jako tytuł grzecznościowy stawiany po nazwisku, imieniu lub tytule zawodowym.

Przykłady użycia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło sahib w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Gobind Singh. W: Zbigniew Igielski: Sikhizm. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2008, s. 27, seria: Mała Biblioteka Religii. ISBN 978-83-7505-045-5. (pol.)