Saimaa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Saimaa
Saimaa
Państwo  Finlandia
Powierzchnia 4400 km²
Głębokość
• średnia
• maksymalna

17 m
82 m
Objętość 36 km³
Wysokość lustra 75,7 m n.p.m.
Miejscowości nadbrzeżne Lappeenranta, Imatra, Joensuu, Mikkeli, Savonlinna
Wyspy 3507
Położenie na mapie Finlandii
Mapa lokalizacyjna Finlandii
Saimaa
Saimaa
Ziemia 61°15′N 28°15′E/61,250000 28,250000
Sieć jezior Saimaa zaznaczona na zdjęciu satelitarnym
Sieć jezior Saimaa zaznaczona na zdjęciu satelitarnym
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Saimaa (szw. Saima) – sieć jezior w Finlandii południowo-wschodniej, na Pojezierzu Fińskim na wysokości 75,7 m n.p.m. Głównymi jeziorami tworzącymi system Saimaa są: Etelä-Saimaa (właściwe Saimaa, dosł. południowe Saimaa), Pihlajavesi, Orivesi, Haukivesi, Puruvesi i Pyhäselkä.

  • powierzchnia – 4400 km² (Saimaa właściwe – 1377 km²), ponad 40-krotnie większa od jeziora Śniardwy
  • głębokość maksymalna – 84 m (średnia – 17 m)
  • objętość – 36 km³
  • całkowita linia brzegowa – 14 850 km (najdłuższa na świecie jeziorna linia brzegowa)

Wysokie skaliste brzegi oraz wiele zalesionych wysp – ok. 14 tys. o łącznej powierzchni 660 km².

Region Saimaa powstał w wyniku działania kontynentalnej pokrywy lodowej podczas ostatniego zlodowacenia. W efekcie wytopienia grubej na kilometr warstwy lodu powstał wyniesiony obszar, w którego zagłębieniach powstały jeziora regionu Saimaa.

Odwadniane przez rzekę Vuoksi do jeziora Ładoga, a przez Kanał Saimiański (o długości 42,5 km) połączone z Zatoką Fińską.

Główne miasta nad Saimaa to Mikkeli, Lappeenranta, Savonlinna, Imatra. Łącznie ok. 60 portów. System wykorzystywany jest m.in. do spławu drewna.