Saimaa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Saimaa | |
| Państwo | |
| Powierzchnia | 4 400 km² |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
17 m 82 m |
| Objętość | 36 km³ |
| Wysokość lustra | 75,7 m n.p.m. |
| Miejscowości nadbrzeżne | Lappeenranta, Imatra, Joensuu, Mikkeli, Savonlinna |
| Wyspy | 3507 |
Saimaa (szw. Saima) – sieć jezior w Finlandii południowo-wschodniej, na Pojezierzu Fińskim na wysokości 75,7 m n.p.m.
- powierzchnia – 4400 km² (Saimaa właściwe – 1377 km²), ponad 40-krotnie większa od jeziora Śniardwy
- głębokość maksymalna – 84 m (średnia – 17 m)
- objętość – 36 km³
- całkowita linia brzegowa – 14 850 km (najdłuższa na świecie jeziorna linia brzegowa)
Wysokie skaliste brzegi oraz wiele zalesionych wysp – ok. 14 tys. o łącznej powierzchni 660 km².
Region Saimaa powstał w wyniku działania kontynentalnej pokrywy lodowej podczas ostatniego zlodowacenia. W efekcie wytopienia grubej na kilometr warstwy lodu powstał wyniesiony obszar, w którego zagłębieniach powstały jeziora regionu Saimaa.
Odwadniane przez rzekę Vuoksi do jeziora Ładoga, a przez Kanał Saimiański (o długości 42,5 km) połączone z Zatoką Fińską.
Główne miasta nad Saimaa to Mikkeli, Lappeenranta, Savonlinna, Imatra. Łącznie ok. 60 portów. System wykorzystywany jest m.in. do spławu drewna.