Saint Thomas (wyspa)
| Saint Thomas | |
Nabrzeże w Saint Thomas |
|
| Kontynent | Ameryka Północna |
| Państwo | |
| Terytorium nieinkorporowane | |
| Akwen | Ocean Atlantycki Morze Karaibskie |
| Archipelag | Wyspy Nawietrzne |
| Powierzchnia | 80,9 km² |
| Populacja (2000) • liczba ludności |
51 181 |
| Mapa wyspy |
|
Saint Thomas – wyspa położona na Morzu Karaibskim, będąca dystryktem Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych. Na wyspie znajduje się stolica terytorium - Charlotte Amalie. Populacja wyspy wynosi 51 181 mieszkańców (2001), co stanowi około 47% ludności wszystkich wysp. Wyspa ma powierzchnię 80,9 km².
Historia[edytuj]
Od 1657 roku wyspa należała do Holandii. W 1666 w wyniku II wojny angielsko-holenderskiej duński król Fryderyk III zaanektował wyspę i przekształcił w kolonię duńską. W roku 1672 została założona Duńska Kompania Zachodnioindyjska, która miała za zadanie eksploatację wyspy. Pierwszym jej gubernatorem został Jorge Iversen. Po jego śmierci wyspa została opanowana przez Nilsa Smitha i piratów. Porządek na wyspie przywrócił Gabriel Milan. Jego okrutne rządy i metody spowodowały odwołanie go z funkcji i skazanie na śmierć.
W 1685 roku Kompania Zachodnioindyjska udostępniła wyspę Kompanii Brandenburskiej będącej pod zarządem elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma, która planowała uprawę trzciny cukrowej i handel niewolnikami. W 1701 Kompania Branderburska w wyniku zalegania z opłatami i podatkami została zlikwidowana. Korona Duńska w roku 1717 zaanektowała pobliską bezludną wyspę Saint John, a w roku 1733 bezludną jeszcze wyspę Saint Croix. W 1750 roku miasto i port Charlotte Amalie ogłoszono wolnym portem, a wyspa stała się wielkim targiem niewolników i eksporterem rumu.
Na mocy traktatu podpisanego w Kopenhadze 24 października 1867 roku, Dania sprzedała wyspę wraz z sąsiednią Saint John Stanom Zjednoczonym za kwotę 7,5 mln dolarów amerykańskich[1].
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
- ↑ Dobrzycki Wiesław Historia stosunków międzynarodowych 1815 - 1945, 2003, str 88