Sala Królestwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Świadkowie Jehowy
 PortalKategoria
Przykładowa Sala Królestwa w Polsce (Harbutowice)
Przykładowa Sala Królestwa w Niemczech
Zebranie Świadków Jehowy na Sali Królestwa w Portugalii...
... i w Niemczech
Tekst roczny w Sali Królestwa (na zdjęciu po portugalsku)

Sala Królestwa – miejsce zebrań i ośrodek życia religijnego członków Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy.

Korzystanie z Sal Królestwa[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj w Sali Królestwa spotyka się dwa razy w tygodniu zbór Świadków Jehowy (liczący 50-300 głosicieli). Czasem z jednej takiej sali korzysta wspólnie kilka zborów, które zbierają się w różne dni. Na zebraniach zborowych przedstawiany jest program oparty na Piśmie Świętym, a omówiony na podstawie literatury Towarzystwa Strażnica złożony z wykładów, referatów, pokazów, scenek i wywiadów (np. zebrania Teokratycznej Szkoły Służby Kaznodziejskiej, zebrania służby). Część punktów programu omawiana jest z udziałem obecnych, poprzez zgłaszanie odpowiedzi na zadawane pytania, wypowiadających się na jeden temat przedstawiony w publikacji. Co tydzień w ten sposób omawia się materiał opublikowany w czasopiśmie Strażnica. Zebranie Studium Strażnicy zwykle rozpoczyna się i kończy pieśnią religijną oraz krótką modlitwą do Boga Jehowy. Podobnie przeprowadza się zborowe studium Biblii, korzysta się z materiału z książki lub broszury wydanej przez Towarzystwo Strażnica.

Niekiedy w Sali Królestwa przeprowadza się dodatkowe kursy (np. kurs służby pionierskiej czy kurs służby Królestwa), szkolenia i inne spotkania związane z działalnością Świadków Jehowy (np. zbiórki do służby polowej). W uroczystych momentach życia wspólnoty (niekiedy ślub, pogrzeb) zbór spotyka się w sali, aby wysłuchać okolicznościowego wykładu biblijnego. Sala Królestwa jest też miejscem składowania literatury biblijnej, tu można też bezpłatnie otrzymać Biblię, czasopisma Strażnica i Przebudźcie się! oraz inne aktualne publikacje wspólnotowe.

W Sali Królestwa nie wolno prowadzić działalności komercyjnej ani wykorzystywać jej do czyichkolwiek celów prywatnych. Jest to obiekt użyteczności religijnej, służący biblijnej działalności edukacyjnej oraz wielbieniu Boga Jehowy.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Sale Królestwa są to zazwyczaj proste budynki, zbudowane w czynie społecznym przez Świadków Jehowy. Ich główną część stanowi sala wykładowa (audytorium), gdzie odbywają się zebrania zborowe. Sale nie są świątyniami ani kościołami w tym znaczeniu co zazwyczaj w innych religiach, nie wyróżniają się spośród miejscowych obiektów elementami architektonicznymi (wieżą, krzyżem, ołtarzem, witrażami itp.). Najczęściej na zewnątrz budynku znajduje się tabliczka z napisem Sala Królestwa Świadków Jehowy. Przy obiekcie zwykle znajduje się parking.

Główna sala wypełniona jest rzędami krzeseł (od 100 do 300[1]), zwróconymi w kierunku podium, na którym stoi mównica oraz stolik do przedstawiania scenek. Na ścianie umieszczona jest tablica z tekstem zaczerpniętym z Biblii (taki sam ustalany na całym świecie, zmieniany co rok). W Sali Królestwa zwykle z tyłu znajduje się też stolik ze sprzętem nagłaśniającym, a także tablice ogłoszeń zboru, mapa opracowywanego terenu głoszenia zboru oraz trzy skrzynki na datki finansowe umieszczone w stałym miejscu. Obok głównej sali wykładowej w obiekcie znajduje się biblioteczka (z publikacjami Świadków Jehowy i różnymi przekładami Biblii), pokój narad, druga klasa Teokratycznej Szkoły Służby Kaznodziejskiej, szatnia i toalety. O wystroju estetycznym Sali Królestwa (kolory, kwiaty itp.) decydują poszczególne zbory, biorąc pod uwagę miejscowe zwyczaje. Do niedawna w wielu takich salach obok wejścia umieszczano jedno z logo ich organizacji, lecz w 2009 roku Towarzystwo Strażnica poinformowało, że Świadkowie Jehowy, jak również poszczególne zbory, nie powinni się posługiwać żadnymi graficznymi symbolami prawnymi organizacji, a dotychczasowe znajdujące się w Salach Królestwa powinny zostać usunięte.

Obok pojedynczych sal w większych miastach buduje się kompleksy złożone z dwóch lub więcej sal, z których korzysta kilka zborów. Czasem Sale Królestwa organizuje się w wykupionych w tym celu pomieszczeniach w obiektach usługowo-handlowych lub mieszkalnych[potrzebne źródło].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie Świadkowie Jehowy (Badacze Pisma Świętego) spotykali się w domach prywatnych, pomieszczeniach gospodarczych lub wynajętych salach wykładowych. Z czasem zaczęto budować proste budynki lub adaptować pomieszczenia na sale, które zapewniały stałą możliwość organizowania zebrań zborowych. Pierwszy budynek nazwany „Salą Królestwa” powstał w roku 1935 na Hawajach. Nazwę zaproponował ówczesny prezes Towarzystwa Strażnica Joseph Franklin Rutherford, który nawiązał w ten sposób do głoszenia dobrej nowiny o Królestwie Bożym (Mt 24:14). Na większą skalę własne sale zaczęto budować dopiero w latach pięćdziesiątych XX wieku.

W Polsce pierwsze Sale Królestwa pojawiły się w latach 1946–1949, gdy Świadkowie Jehowy cieszyli się względną swobodą działalności. W okresie represji zbierali się w warunkach konspiracyjnych w mieszkaniach lub w lasach. Dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, gdy sprzeciw władz komunistycznych nieco zelżał, zaczęły powstawać pierwsze nieoficjalne Sale Królestwa (do roku 1989 Świadkowie Jehowy, pomimo dużej swobody, nadal byli organizacją uznawaną przez państwo za nielegalną). Były to najczęściej wyremontowane pomieszczenia, formalnie traktowane jako budynki gospodarcze (stolarnie, warsztaty) lub po prostu pomieszczenia mieszkalne. Po legalizacji w 1989 roku i dużym wzroście liczby wyznawców na początku lat 90. XX w. zaczęły powstawać nowe Sale Królestwa, spełniające wymogi budynków użyteczności publicznej oraz wszelkie standardy bezpieczeństwa. Od połowy lat 90. XX w. we wznoszeniu sal zbory są wspierane przez regionalne komitety budowy Sal Królestwa, co zwiększa tempo budowy i obniża koszty. Na całym świecie przeszło 113 000 zborów Świadków Jehowy spotyka się w Salach Królestwa.

Obecnie zdecydowana większość z 1418 zborów Świadków Jehowy w Polsce spotyka się we własnych Salach Królestwa. Zbory polskie wspierają finansowo powstawanie takich sal we własnym kraju i w krajach biedniejszych.

Budowa, finansowanie, własność[edytuj | edytuj kod]

Każdy zbór Świadków Jehowy (lub kilka zborów) buduje i utrzymuje Salę Królestwa we własnym zakresie. W tym celu członkowie zboru składają dobrowolne darowizny finansowe, wrzucając między innymi pieniądze do skrzynki na „dobrowolne datki na potrzeby zboru”. W celu wspierania powstawania nowych sal w połowie lat 90. XX w. powstały regionalne komitety budowy Sal Królestwa, które zapewniają zborom wsparcie logistyczne oraz fachową pomoc. Regionalne komitety budowlane (RKB) – na świecie jest ich ponad 400, w Polsce 10 – organizują specjalistyczne ekipy budowlane, złożone z wolontariuszy, które w weekendy pracują przy budowie sal. Obecnie budowa typowej sali trwa około ośmiu tygodni (nie licząc okresu przygotowania inwestycji). Większość prac wykonują nieopłacani ochotnicy, co obniża koszty. Przy decyzjach budowlanych bierze się pod uwagę funkcjonalność i trwałość przyszłej Sali Królestwa. Komitety te również w razie wyłonienia się potrzeb – głównie w przypadku klęsk żywiołowych i innych zdarzeń losowych – organizują akcje remontowe Sal Królestwa i domów współwyznawców, które ucierpiały w takich zdarzeniach (np. w Polsce po powodzi w 1997 i w 2010 i w Stanach Zjednoczonych po huraganie Katrina w ciągu 2 lat odbudowali ponad 90 sal Królestwa i 5500 domów). W ostatniej dekadzie RKB wybudowały na świecie ponad 20 000 sal.

Komitety te – regionalne (w danym kraju) lub międzynarodowe, tzw. międzynarodowy program budowlany – organizują brygady budowniczych Sal Królestwa.

Finanse na budowę sal są oparte na Funduszu Budowy Sal Królestwa (FBSK), który jest finansowany z dobrowolnych datków wszystkich członków zborów Świadków Jehowy w każdym kraju, między innymi wrzucanych do specjalnej skrzynki w sali Królestwa („dobrowolne datki na ogólnoświatową budowę Sal Królestwa”)[2]. FBSK ma na celu zapewnienie poszczególnym zborom pomocy finansowej na sprawne budowanie kolejnych sal i pomoc ta świadczona jest na zasadzie zwrotnych pożyczek udzielanych przez ten fundusz, oddawanych po zakończeniu inwestycji w późniejszym terminie[3].

Po zakończeniu zebrania miejscowi Świadkowie Jehowy sprzątają, a w razie wynikających potrzeb wykonują też inne prace związane z utrzymaniem sal w należytym porządku[4].

Sale Królestwa w chwili rozpoczęcia inwestycji, lub w niedługim czasie od tego momentu, stają się własnością Towarzystwa Biblijnego i Traktatowego Strażnica w Polsce.

Sala Królestwa w sztuce[edytuj | edytuj kod]

  • Van Morrison w dzieciństwie uczęszczał ze swoją matką Violet na zebrania do Sali Królestwa, dlatego też jeden z jego utworów z roku 1978 na płycie Wavelength nosi tytuł Kingdom Hall („Sala Królestwa”)[5].

Galeria wybranych Sal Królestwa w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons