Sala Poselska na Wawelu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arrasy w Sali Poselskiej.

Sala Poselska, zw. także Pod Głowami – reprezentacyjna komnata Zamku Królewskiego na Wawelu. Miejsce obrad sejmu i przyjmowania poselstw.

Pierwotny strop kasetonowy autorstwa Sebastiana Tauerbacha i Hansa Sznycera z ok. 1540 r. nie zachował się zniszczony podczas pożaru w 1702 roku i w latach 1804-1807; obecny jest rekonstrukcją. W kasetonach umieszczone były 193 lub 194 rzeźbione głowy, z których do dziś oryginalnych z XVI wieku jest 30 (tzw. głowy wawelskie). Ściany zdobi fryz pędzla Hansa Dürera (1532) z Alegorią historii życia ludzkiego, ukazujący poszczególne etapy życia człowieka.

W urządzeniu Sali Poselskiej starano się nawiązać do jej historycznych funkcji. Stąd portrety Zygmunta Starego i Anny Jagiellonki (pędzla Marcina Kobera) oraz fotel (poltrone) zastępujący niezachowany tron. Na ścianach zawieszone są arrasy z serii Dzieje rajskie oraz werdiury. W sali zachował się oryginalny renesansowy fryz.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Kuczman, Wzgórze Wawelskie : Przewodnik; Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Zarząd Muzeów i Ochrony Zabytków, Kraków 1988, wyd. drugie.
  • Kazimierz Kuczman, "Renesansowe Głowy wawelskie", Kraków 2004