Salisbury (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Salisbury
Okładka
Album studyjny grupy Uriah Heep
Wydany luty 1971 r.
Nagrywany październiklistopad 1970
Gatunek rock progresywny, art rock
Długość 38:41
Wytwórnia Mercury Records
Producent Gerry Bron
Oceny
Płyta po płycie

Salisbury – drugi album brytyjskiej rockowej grupy Uriah Heep wydany w lutym 1971 przez wytwórnię Mercury. Ukazał się w dwóch wersjach: europejskiej i amerykańskiej. Ta druga posiadała inną okładką oraz listę utworów. Na Salisbury znajduje się jeden z największych hitów zespołu - "Lady in Black".

O albumie[edytuj | edytuj kod]

Nagrania odbyły się między październikiem, a listopadem 1970 roku, ponownie w londyńskim Lansdowne Studios. W porównaniu z debiutem doszło do jednej zmiany personalnej: na miejsce Nigela Olssona przyszedł Keith Baker. W odróżnieniu od Very 'eavy... Very 'umble Hensley posiada ingerencje w powstanie każdego utworu, stając się głównym kompozytorem zespołu. W dwóch utworach ("High Priestess" i "Lady in Black") jest również głównym wokalistą. Podobnie jak poprzednik, Salisbury charakteryzuje się rozrzutem stylistycznym, zawierając zarówno utwory hard rockowe o brzmieniu bardziej gitarowym ("High Priestess") lub gitarowo - organowym ("Bird of Prey", "Time to Live"), folkową balladę ("Lady in Black") oraz 16 - minutową, progresywną, tytułową suitę, nagraną z 24 - osobową orkiestrą[2]. "Lady in Black" stała się dużym hitem, szczególnie w Niemczech i Północnej Ameryce[1]. Nazwa albumu jest źródłem kilku historii jej powstania. Najbardziej prawdopodobna jest przedstawiona przez Kena Hensleya, w której nazwa wiąże się z okresem "anty-wojennym" zespołu, a wzgórza Salisbury były miejscem ćwiczeń wojennych, podczas których czołgi niszczyły otaczającą florę (okładka albumu przedstawia zdjęcie czołgu zrobione w Salisbury). W innej wersji nazwa albumu wzięła się z wdzięczności zespołu dla fanów, którzy pomogli im spakować całe wyposażenie koncertowe, gdy mieli na to zaledwie pięć minut. Sytuacja ta miała zdarzyć się po koncercie w mieście Salisbury.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł utworu Autorzy Czas
1. „Bird of Prey” Box/Byron/Hensley/Newton 4:13
2. „The Park” Hensley 5:41
3. „Time to Live” Box/Byron/Hensley 4:01
4. Lady in Black Hensley 4:44
5. „High Priestess” Hensley 3:42
6. „Salisbury” Byron/Hensley/Box 16:20
38:41

Amerykańska wersja zawiera "High Priestess" jako utwór numer 1, zaś pod numerem 5 "Simon the Bullet Freak"

po remasteringu album został ponownie wydany w 1996 z 2. dodatkowymi utworami:

  1. Simon The Bullet Freak
  2. High Priestess (wersja singlowa)

wznowienie z 2003 zawierało następujące dodatkowe nagrania:

  1. Simon The Bullet Freak
  2. Here Am I (wersja niezrealizowana)
  3. Lady In Black (wersja niezrealizowana)
  4. High Priestess (wersja singlowa)
  5. Salisbury (wersja singlowa)
  6. The Park (wersja skrócona)
  7. Time To Live (wersja skrócona)

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

  • produkcja: Gerry Bron
  • inżynier dźwięku i mixy: Peter Gallen
  • okładka: Bloomsbury Group

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Uriah Heep - Salisbury (1971) (ang.). DINOSAURDAYS. [dostęp 2013-07-10].
  2. Uriah Heep ─ Salisbury (pol.). ArtRock.PL. [dostęp 2013-07-10].