Sołomija Kruszelnyćka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Salomea Kruszelnicka)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sołomija Kruszelnyćka
Sołomija Kruszelnyćka w Madame Butterfly

Sołomija Kruszelnyćka (ukr. Соломія Крушельницька; pol. Salomea Kruszelnicka; ur. 23 września 1873 w Bielawińcach pod Buczaczem - zm. 16 listopada 1952 we Lwowie) - ukraińska wokalistka (sopran) i pedagog.

Uczyła się eksternistycznie w gimnazjum w Tarnopolu. Śpiewała w chórze "Ruśka besida".

Kształciła się od roku 1891 w konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, pod kierunkiem Walerego Wysockiego. Zadebiutowała 15 kwietnia 1893 w Operze Lwowskiej rolą Leonory w operze "La Favorite" Gaetano Donizettiego, a następnie w Krakowie. W sezonie 1895-1896 występowała w Odessie, w 1896 we Włoszech, a następnie wyjechała na występy do Ameryki Południowej. W latach 1898-1902 była gwiazdą Opery Warszawskiej. W 1902 roku wyjechała do Paryża, gdzie była zaangażowana w Operze.

Znaczek pocztowy Ukrainy, Sołomija Kruszelnyćka, 1997 (Michel № 219)

W 1904 we Włoszech w Brescii odniosła sukces w tytułowej roli w Madame Butterfly Pucciniego.

Osiadła na stałe we Włoszech, w Viareggio, poślubiwszy markiza Cesarego Riccioniego i zdobywając międzynarodową sławę.

Występowała na scenie La Scali, m.in. u boku legendarnego tenora Enrico Caruso. W 1920, u szczytu sławy, zostawiła na zawsze arenę operową i poświęciła resztę życia wykonawstwu muzyki kameralnej (śpiewała utwory w ośmiu językach). Ostatni zagraniczny koncert zaśpiewała w Rzymie w 1929 roku. Od sierpnia 1939 zamieszkała na stałe we Lwowie; otrzymała tytuł profesorski i prowadziła klasę wokalną w Lwowskim Konserwatorium im. M. Łysenki.

W roku 1951 otrzymała tytuł Zasłużonego Działacza Sztuki USRR.

Zmarła we Lwowie. Pochowana jest na Cmentarzu Łyczakowskim obok grobu Iwana Franki.

Dzisiaj imieniem Sołomii Kruszelnyćkiej nazwane są opera lwowska, licea muzyczne we Lwowie i Tarnopolu, ulice we Lwowie, Tarnopolu i Buczaczu.

19 listopada 2009 roku w Teatrze Wielkim Opery Narodowej w Warszawie odbyło się uroczyste odsłonięcie popiersia Sołomii Kruszelnyćkiej. Popiersie umieszczono w galerii wybitnych artystów Opery Narodowej. Autor popiersia, artysta Wasyl Jarycz, wyrzeźbił Kruszelnyćką z brązu, a popiersie umieścił na granitowej kolumnie, kompozycja ma ponad dwa metry wysokości. Inspiracją do była postać Hrabiny z opery Stanisława Moniuszki, w którą wcielała się Kruszelnyćka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Iwan Derkacz. Szlach trojandamy steływsia. W: "Witczyzna", 1958 nr 9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons