Salomon ha-Lewi Alkabec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Salomon Alkabec
שלמה אלקבץ
Salomon Alkabec
Lata życia 1505-1584

Salomon (Szelomo) ben Mojżesz (Mosze) ha-Lewi Alkabec (hebr. שלמה אלקבץ; ur. 1505 w Salonikach; zm. 1584 w Safedzie) – rabin, kabalista, czynny w XVI wieku w Safedzie w Palestynie. Zasłynął jako poeta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Salomon Alkabec urodził się w Salonikach w Grecji, będącej wówczas częścią Imperium osmańskiego. Jego rodzice byli Żydami, wygnanymi edyktem z Alhambry z Hiszpanii. Młody Salomon był uczniem znanego kabalisty rabina Józefa Ta’itacaka. W 1529 roku ożenił się z córką bogatego kupca, Izaaka Kohena. Następnie wyjechał do Adrianopola w północno zachodniej Turcji, gdzie spotkał się ze słynnym rabinem Józefem Karo. Uważa się, że w tym okresie ukończył pisanie swojej pierwszej książki, "Menot ha-Lewi". W kolejnych latach skupił się na pisano kolejnych dzieł, będących komentarzami ksiąg Tanach. To właśnie podczas pobytu w Adrianopolu napisał najwięcej książek i zaczął pisać poezję. Pod wpływem tajemniczego mistycznego widzenia, Salomon podjął decyzję o przeniesieniu się do Ziemi Izraela i w 1535 roku zamieszkał w mieście Safed w Górnej Galilei. Było to wówczas centrum kabały. Pod wpływem mistycyzmu nauk kabały, pisał kolejne wiersze liturgiczne. Razem z naukami słynnych kabalistów z Safedu, były one rozpowszechniane po całej diasporze. W 1584 roku zmarł w Safedzie i został pochowany na starym cmentarzu[1][2].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej znanym jego dziełem jest opublikowany w 1579 roku hymn "Lecha dodi" (pol. Przyjdź mój umiłowany), który jest tradycyjnie śpiewany na rozpoczęcie szabatu. Wcześniej, bo w 1529 roku ukończył "Menot ha-Lewi", będący komentarzem do Księgi Estery. W 1532 roku napisał "Ajjelet Achawim", będący komentarzem Pieśni nad pieśniami. W 1552 roku ukończył "Szoresz Jiszaj" (komentarz do Księgi Rut), a w 1563 roku "Berit ha-Lewi" (kabalistyczny komentarz do Hagady). Jego kazania zostały zebrane w księdze "Or Cadikim". Wśród tych, które pozostają niewydanymi rękopisami są: "Diwre Szelomo" (komentarz do Ketuwim), "Ne'im Zemirot" (komentarz do Księgi Psalmów), "Sukkat Szalom" i "Awotot Achawach" (komentarze do Tory), oraz "Pice Ohew" (komentarz do Księgi Hioba). "Apirjon Szelomo", "Bet Haszem" i "Bet Tefilla" są interpretacjami modlitw. "Lechem Szelomo" zawiera kabalistyczne wytyczne do poświęcania posiłków. "Mittato szel Szelomo" omawia tematykę mistycyzmu w seksie. Natomiast "Szomer Emunim" zbiera podstawowe zasady wiary[3].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Alkabec należał do grupy najbardziej znanych kabalistów wywodzących się z miasta Safed.

Przypisy

  1. Simon Bernstein, Solomon Slutsky: Reb Shelomoh Alḳabets der shafer fun der Yidisher Marselyeze. New York: National Yiddish Book Center, 1958. [dostęp 2013-09-17]. (hebr.)
  2. Bracha Sack: The Secret Teaching of R. Shlomo Halevi Alkabetz. Ph. D. Brandeis University, 1977.
  3. Alkabiz, Solomon ben Moses ha-Lewi (ang.). W: Jewish Encyclopedia [on-line]. [dostęp 2013-09-17].