Salvatore Antibo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Salvatore Antibo
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Salvatore Antibo (ur. 7 lutego 1962 w Altofonte) – były włoski lekkoatleta, długodystansowiec, wicemistrz olimpijski i mistrz Europy.

W 1981 zdobył srebrny medal mistrzostw Europy juniorów w biegu na 5000 metrów[1]. Seniorską karierę rozpoczął na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach, gdzie zajął 6. miejsce w biegu na 10 000 metrów, a w biegu na 5000 m odpadł w przedbiegach. Na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach był 13. w finale biegu na 5000 m. Podczas igrzysk olimpijskich w 1984 w Los Angeles Antibo ukończył bieg na 10 000 m na 5. miejscu, ale ostatecznie został sklasyfikowany o 1 miejsce wyżej, ponieważ Fin Martii Vainio został zdyskwalifikowany z powodu dopingu. Na 5000 m Antibo odpadł w półfinale.

Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie Antibo zdobył brązowy medal na 10 000 m, za swymi rodakami Stefano Mei i Alberto Covą. Na 5000 zajął 10, miejsce. Nieudane były dla niego mistrzostwa świata w 1987 w Rzymie. Nie wystartował w eliminacjach na 5000 m, a na 10 000 m zajął 16. miejsce. Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seul zdobył srebrny medal na 10 000 m, przegrywając z Brahimem Boutayebem z Maroka. Na 5000 m odpadł w półfinale. Zwyciężył na tym dystansie w Pucharze Świata w 1989 w Barcelonie. W 1989 i 1991 zwyciężył w biegach na 5000 m podczas finału "A" pucharu Europy[2].

Bardzo udane były dla Antibo mistrzostwa Europy w 1990 w Splicie. Wywalczył na nich tytuły mistrzowskie zarówno na 5000 m, jak i na 10 000 m. Natomiast na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio zajął ostatnie, 20. miejsce w finale biegu na 10 000 m. Na swych ostatnich igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie zajął 4. miejsce na 10 000 m i 16. miejsce na 5000 m. Na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie Antibo był 12. na 10 000 m. Po tych zawodach zakończył międzynarodową karierę lekkoatletyczną.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. European Junior Championships 1981 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 28 czerwca 2010].
  2. European Cup A Final and Superleague (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 28 czerwca 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]