Sam Graddy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sam Graddy
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Samuel Louis ("Sam") Graddy III (ur. 10 lutego 1964 w Gaffney w stanie Karolina Południowa) – amerykański lekkoatleta sprinter, mistrz i wicemistrz olimpijski z 1984 z Los Angeles.

W 1983 zajął 3. miejsce w biegu na 100 m na igrzyskach panamerykańskich w Caracas, a w sztafecie 4 x 100 m wywalczył na tych zawodach złoty medal. W tym samym roku zdobył złoto (w sztafecie 4 x 100 metrów[1][2]) i brązowy medal (na 100 m) podczas Uniwersjady w Edmonton. Zdobył mistrzostwo Stanów Zjednoczonych (AAU) w biegu na 100 m w 1984, a także w tym samym roku akademickie mistrzostwo USA (NCAA) (jako student University of Tennessee).

Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w w Los Angeles Graddy zdobył srebrny medal w biegu na 100 m przegrywając z Carlem Lewisem. Był również członkiem amerykańskiej sztafety 4 x 100 m, gdzie biegł na 1. zmianie, która zdobyła złoty medal, w finale poprawiając rekord świata czasem 37,83 s (biegła w składzie: Sam Graddy, Ron Brown, Calvin Smith i Carl Lewis). Na pierwszych (nieoficjalnych) halowych mistrzostwach świata w 1985 w Paryżu zdobył srebrny medal w biegu na 60 m, przegrywając z Benem Johnsonem.

Później Graddy został zawodnikiem futbolu amerykańskiego. Grał jako wide receiver. Występował w zespołach Denver Broncos (1987-1988) oraz Los Angeles Raiders (1989-1992).

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. All-time Men's best 4x100m relay (ang.). alltime-athletics.com. [dostęp 1 listopada 2011].
  2. World Student Games (Universiade - Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 listopada 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]