Sambar sundajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sambar sundajski
Cervus timorensis[1]
Blainville, 1822
Sambar sundajski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Rząd parzystokopytne
Rodzina jeleniowate
Rodzaj Cervus (Rusa)
Gatunek sambar sundajski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sambar sundajski (Cervus timorensis syn. Rusa timorensis) – ssak z rodziny jeleniowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje na Jawie, Bali, Sulawesi, Timorze, Molukach i na wielu drobnych wyspach Indonezji. Występuje w tamtejszych lasach, plantacjach i otwartych terenach trawiastych.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 140-185 cm
Wysokość w kłębie 83-110 cm
Długość ogona ok. 20 cm
Masa ciała 50-115 kg
Dojrzałość płciowa ok. 1,5-2
roku życia
Ciąża 8 miesięcy
Liczba młodych
w miocie
1-2
Długość życia poniżej 20 lat

Okrywa włosowa z dużą ilością włosów wełnistych, o ubarwieniu szarobrązowym, u młodych cętki nie występują. Kończyny stosunkowo krótkie. Poroże z trzema, czasami czterema rozgałęzieniami, z licznie uperlonymi łodygami, może dorastać do 110 cm (przeciętnie 60-75 cm), a u niektórych osobników jest łopatowato spłaszczone.

Sambar sundajski żywi się trawami, korzeniami bylin i krzewami. Jest aktywny głównie nocą.


Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy autorzy sugerowali wyodrębnienie Cervus timorensis do rodzaju Rusa, jednak wyniki badań molekularnych wskazują na zasadność umieszczenia gatunku w kladzie Cervus[3].

Przypisy

  1. Cervus timorensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Cervus timorensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Deer Specialist Group 1996. Cervus timorensis. In: IUCN 2007. 2007 IUCN Red List of Threatened Species.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. Brent Huffman: www.ultimateungulate.com (ang.). [dostęp 22 listopada 2007].