Samochód sportowo-użytkowy

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Samochód użytku sportowego (ang. Sport Utility Vehicle w skrócie SUV) – pod tym pojęciem kryje się auto, mające połączyć cechy luksusowego samochodu osobowego i terenowego. Od tego ostatniego różni się tym, że może, ale nie musi, radzić sobie w terenie i zawsze zapewnia wysoki komfort podróżowania, w przeciwieństwie do spartańsko wyposażonych i czasem twardo zawieszonych aut terenowych, jak np. Land Rover Defender.

Spis treści

[edytuj] Historia

Określenie to pojawiło się w USA i tam funkcjonowało w odniesieniu do luksusowych samochodów terenowych. Ponieważ obecnie w Ameryce Północnej nie oferuje się spartańsko wyposażonych terenówek, więc określenie SUV jest tam często mylnie uważane za tożsame z określeniem „samochód terenowy” (all-terrain lub off-road vehicle). Rolę aut terenowych spełniają tam pick-upy, nazywane z ang. truck (cieżarówka).
Za pierwszy samochód typu SUV uważa się Jeepa Wagoneera, który pojawił się na rynku w USA w 1962 roku. Za pierwszy europejski samochód tego typu uchodzi Range Rover, debiutujący w 1970, jednak dopiero w dziesięć lat później posiadał wyposażenie klasyfikujące go do tej kategorii.

Mitsubishi Outlander.

[edytuj] Crossover SUV

Poszukując nowych nisz rynkowych, producenci tworzą samochody z pogranicza klas. Takim przykładem mogą być tzw. Cross-over SUV, czyli samochody, będące czymś pomiędzy samochodem osobowym a samochodem typu SUV. Przykładem takiego auta jest prezentowany na zdjęciu Mitsubishi Outlander.


[edytuj] Cechy

Samochód sportowo-użytkowy może się cechować (przykłady):

[edytuj] Linki zewnętrzne

Utwórz książkę