Samochód terenowy

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Samochód terenowy Kia Asia Rocsta wzorowany na Jeepach serii CJ
Samochód terenowy Kia Asia Rocsta wzorowany na Jeepach serii CJ

Samochód terenowy jest to pojazd samochodowy przystosowany do pokonywania przeszkód terenowych. Może być samochodem osobowym, lub ciężarowym. Zazwyczaj jest zbudowany w oparciu o ramę, z napędem na wszystkie koła, specjalnymi oponami, skrzynią rozdzielczo-redukcyjną, zwiększonym prześwitem poprzecznym (190 - 400 mm) i zwiększoną zdolnością pokonywania wzniesień.

Samochód terenowy może być, ale nie musi, jednocześnie autem typu SUV. W USA obydwa pojęcia są jednoznaczne z powodu braku w ofercie spartańsko wyposażonych aut terenowych. W Polsce samochód homologowany jako terenowy może ciągnąć przyczepę hamowaną o masie całkowitej przekraczającej jego masę własną nawet o jej połowę, o ile jej DMC nie przekracza maksymalnej wartości, określonej przez producenta pojazdu i zamontowanego w nim haka holowniczego (Dz.U.03.32.262; Dział II, § 3. pkt 4. podpunkt 4) ). Do pojazdów mogących ciągnąć przyczepę 3,5 tonową, a mających mniejszą, niż ona DMC należą: Volkswagen Touareg, Mercedes-Benz klasy GL, klasy G (tylko dłuższa, 5-drzwiowa wersja) oraz klasy M.

Za samochód terenowy o największych możliwościach poruszania się w terenie, uważany jest pierwszy Hummer, zarówno w wersji wojskowej, zwanej Humvee, jak i cywilnej zwanej Hummer H1 Alpha. Do cenionych producentów należą również m.in. Suzuki, Jeep, Land Rover, Nissan, UAZ, ARO, Toyota czy Mitsubishi.

Jedynym samochodem terenowym obecnie produkowanym w całości w Polsce jest osobowy Honker. Kiedyś produkowany był także ciężarowy Star 266. Ponadto w Polsce działa montownia rumuńskich samochodów terenowych ARO, pojazdy z tej montowni są wyposażane w niektóre części produkcji polskiej.