Samohamowność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Samohamowność - jest to właściwość układów mechanicznych polegająca na możliwości napędzenia go tylko z jednej strony.

Przykładem może być połączenie śruba-nakrętka, w którym układ może być napędzany tylko poprzez przyłożenie momentu siły do nakrętki – przyłożenie siły do śruby nie powoduje poruszenia mechanizmu.

Samohamowność występuje gdy pozorny kąt tarcia jest większy od kąta nachylenia linii śrubowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]