Samolot walki radioelektronicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Samolot walki radioelektronicznej (także śmigłowiec walki radioelektronicznej) - statek powietrzny wyposażony w sprzęt do prowadzenia walki radioelektronicznej zarówno pasywnej (rozpoznanie i przechwyt informacji) jak i aktywnej (zakłócanie, dezinformacja) głównie w paśmie fal ultrakrótkich i mikrofal. Działalność WRE z pokładu samolotu (śmigłowca) pozwala na zwiększenie zasięgu rozpoznania i walki w zakresie fal VHF i UHF, które nie posiadają zdolności do uginania czy odbijania od jonosfery (jak fale długie, średnie czy krótkie) i ich zasięg jest ograniczony krzywizną kuli ziemskiej - wymagane jest "widzenie się anten" (patrz: propagacja fal radiowych, łączność satelitarna). Ze względu na masę aparatury, samolot WRE pracuje jako przekaźnik. Przechwycone sygnały są kodowane i transmitowane do ośrodków rozpoznawczych na ziemi. Tu są analizowane i rejestrowane. Z ośrodków naziemnych steruje się zdalnie pracą nadajników zakłócających znajdujących się w samolocie.

Przykłady: