Samotna cyklistka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Samotna cyklistka – jedno z opowiadań Arthura Conan Doyle'a opisujących przygody Sherlocka Holmesa i doktora Watsona.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Do Sherlocka Holmesa zwraca się panna Violet Smith, nauczycielka muzyki, która po śmierci ojca mieszka z matką na wsi. Kobieta spotkała się z panami Carruthersem i Woodleyem, którzy wrócili z Afryki Południowej. Pierwszy wydał się jej dżentelmenem, drugi grubianinem. Z braku dużych dochodów z radością przyjęła pracę domowej nauczycielki dla dziecka pana Carruthersa, który zaproponował jej stawkę dwa razy wyższą niż przeciętna. Violet pracowała spokojnie u chlebodawcy, póki nie zaczął go odwiedzać Woodley. Młodzieniec gwałtownie naruszył intymność kobiety, w jej obronie stanął jednak Carruthers.

Co tydzień, gdy panna Smith jeździ rowerem do domu na weekend, podąża za nią w odległości 200 jardów tajemniczy cyklista. Chcąc odkryć jego tożsamość, dziewczyna bezskutecznie próbuje zbliżyć się do niego. Holmes również nie rozpoznaje rowerzysty, nie dzieli się też z klientką swoją hipotezą. Podczas jednej z podróży kobieta zostaje porwana przez Woodleya i jego wspólnika, Williamsona, właściciela pobliskiego dworu i rzekomego księdza. Bandyci zmuszają pannę do ślubu z Woodleyem, kiedy do akcji wchodzą Holmes i Carruthers, który był tajemniczym cyklistą. Z początku był on członkiem szajki, ale zmieniwszy zamiary, chronił z oddali pannę Smith przed porwaniem. Na widok tego, co wspólnicy zrobili dziewczynie, rani Woodleya strzałem z pistoletu. Sherlock Holmes tłumaczy, że ślub nie jest ważny, ponieważ miał miejsce przymus, a Williamson nie ma legalnych święceń.

Przygoda kończy się karą dla porywaczy: Woodley i Williamson trafiają do więzienia, wobec Carruthersa kara zostaje złagodzona.

Zobacz też: Opowiadanie w wersji oryginalnej (angielski)