Samuel Eccleston

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Samuel Eccleston PSS
arcybiskup Baltimore
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1801
Chestertown
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1851
Georgetown
arcybiskup metropolita Baltimore
Okres sprawowania 1834-1851
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Prezbiterat 24 kwietnia 1825
Nominacja biskupia 4 marca 1834
Sakra biskupia 14 września 1834
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 września 1834
Miejscowość Baltimore
Miejsce Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia NMP
Konsekrator James Whitfield
Współkonsekratorzy Benedict Joseph Flaget PSS
Francis Patrick Kenrick

Samuel Eccleston PSS (ur. 27 czerwca 1801 w Chestertown, Maryland, zm. 22 kwietnia 1851 w Georgetown, Dystrykt Kolumbii) – amerykański duchowny katolicki, arcybiskup metropolita Baltimore w latach 1834-1851.

Przyszedł na świat w rodzinie duchownego episkopalnego. Ojciec, który miał już trójkę dzieci z poprzedniego małżeństwa, zmarł gdy Samuel był jeszcze mały. Matka wyszła ponownie za mąż za katolika nazwiskiem Stenson. Podczas nauki w St. Mary's College w Baltimore, dnia 29 maja 1819 dokonała się jego konwersja. Zdecydował się wówczas zostać kapłanem i rozpoczął formację seminaryjną w Baltimore. Ponadto wstąpił do Zgromadzenia św. Sulpicjusza. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk abpa Ambrose Maréchala 24 kwietnia 1825. Wyjechał następnie na dalsze studia do Issy we Francji. Po powrocie do kraju pracował jako wykładowca na swej alma mater w Baltimore, gdzie od 1829 był rektorem.

4 marca 1834 otrzymał nominację na koadiutora, z prawem następstwa, arcybiskupa baltimorskiego Jamesa Whitfielda ze stolicą tytularna Thermae Basilicae. Sakry udzielił mu abp Whitfield, który zmarł już miesiąc później, co oznaczało przejęcie sukcesji przez o. Ecclestona. W chwili przejęcia urzędu był najmłodszym arcybiskupem baltimorskim w dotychczasowej historii. Paliusz otrzymał 1 listopada 1835. W latach 1834-1840 administrator apostolski diecezji Richmond (zrezygnował z tej funkcji po nominacji ordynariusza, co ostatecznie likwidowało kilkunastoletni wakant na stanowisku biskupa tej diecezji). Podczas jego rządów przewodził pięciu Synodom Prowincjonalnym, wzrosła też znacznie liczba kościołów i szkół prowadzonych przez zakony. Zmarł w swej rezydencji arcybiskupiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
James Whitfield
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Baltimore
1834-1851
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Francis Patrick Kenrick