Samuel Hirszenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret, 1907
Żyd Wieczny Tułacz
Szabat

Samuel Hirszenberg (ur. 22 lutego 1865 w Łodzi, zm. 15 września 1908 w Jerozolimie) – polski malarz pochodzenia żydowskiego.

Urodził się w Łodzi, studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Feliksa Szynalewskiego, Izydora Jabłońskiego i Władysława Łuszczkiewicza. Naukę kontynuował dzięki stypendium w Akademii monachijskiej pod kierunkiem Alexandra Wagnera i następnie w Paryżu w akademii Filippo Colarossiego. Po zakończeniu edukacji osiadł w Łodzi, często podróżował, wyjeżdżał m.in. do Rzymu, Bretanii i Monachium. Współpracował z Leopoldem Pilichowskim i Henrykiem Glicensteinem. W 1904 przeniósł się do Krakowa, a następnie w 1906 wyjechał do Jerozolimy w celu objęcia posady profesora w Szkole Sztuki Bezalel. Jego działalność przerwała przedwczesna śmierć w 1908.

Samuel Hirszenberg uprawiał malarstwo realistyczne, stopniowo przechodząc do impresjonizmu, wiele jego prac nawiązuje do symbolizmu i wkracza na grunt ekspresjonizmu. Malował melancholijne sceny rodzajowe o tematyce żydowskiej, duże alegorie często inspirowane literaturą. Poruszał tematykę prześladowań i pogromów Żydów, przedstawiał żydowskie obrzędy i tradycję, ilustrował ich powolny proces asymilacji. Jednocześnie tworzył tradycyjne portrety, liczne pejzaże, kompozycje dekoracyjne i sporadycznie akty[1].

Artysta debiutował w Zachęcie w 1885, często i systematycznie wystawiał m.in. w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, ponadto w Berlinie, Monachium i Paryżu. Jego prace uległy w znacznej części zniszczeniu w czasie II wojny światowej, zachowana część rozproszona w kolekcjach prywatnych. Najbardziej znane obrazy to: Żyd wieczny tułacz, Urania, Spinoza wyklęty, Cmentarz żydowski, Jeszyboth, Pod ścianą płaczu, Synagoga, Czarny sztandar[2].

Przypisy

  1. Samuel Hirszenberg w Artinfo.pl (pol.). [dostęp 20.07.2009].
  2. Samuel Hirszenberg w The Jewish Museum (ang.). [dostęp 20.07.2009].

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]

  • Koniec Wieku. Sztuka Polskiego Modernizmu 1890-1914. Muzeum Narodowe w Warszawie., Muzeum Narodowe w Krakowie.. ISBN 8371001304.
  • Susan Tumarkin Goodman: The Emergence of Jewish Artists in Nineteenth-Century Europe. Merrell. ISBN 978-1-85894-153-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]