Samuel Shankland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Samuel Shankland
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 1 października 1991
Berkeley
Tytuł szachowy arcymistrz (2011)
Ranking 2611 (01.02.2014)
Miejsce w kraju 8
Gnome-go-next.svg Amerykańscy arcymistrzowie szachowi
Strona internetowa

Samuel L. "Sam" Shankland (ur. 1 października 1991 w Berkeley) – amerykański szachista, arcymistrz od 2011 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W szachy gra od 9. roku życia. Na światowej liście rankingowej zadebiutował w stosunkowo późnym wieku, bo dopiero w 2007 roku[1]. W 2008 r. zadebiutował w finale indywidualnych mistrzostw Stanów Zjednoczonych, podzielił II-III m. w kołowym turnieju w San Francisco oraz odniósł duży sukces w postaci zdobycia w Vung Tau brązowego medalu mistrzostw świata juniorów do 18 lat[2]. W 2009 r. zajął III m. (za Alexem Lendermanem i Jackiem Stopą) w Filadelfii, zwyciężył (wspólnie z m.in. Zbynkiem Hrackiem, Giorgim Kaczeiszwilim i Aleksandrem Stripunskim) w Nowym Jorku (w turniejach tych wypełniając dwie normy na tytuł arcymistrza) oraz podzielił II m. (za Attilą Czebe, wspólnie z Barisem Esenem) oraz zajął II m. (za Peterem Prohaszką) w dwóch cyklicznych turniejach First Saturday w Budapeszcie. W 2010 r. zdobył tytuł mistrz Stanów Zjednoczonych juniorów, natomiast w 2011 r., w Saint Louis zajął III m. i zdobył brązowy medal indywidualnych mistrzostw kraju, w Berkeley wypełnił trzecią arcymistrzowską normę oraz podzielił II m. (za Jewgienijem Worobiowem, wspólnie z m.in. Lwem Gutmanem i Davidem Berczesem) w otwartym turnieju w Dreźnie. Wystąpił również w rozegranym w Chanty-Mansyjsku turnieju o Puchar Świata; w I rundzie wyeliminował Petera Leko, natomiast w II przegrał z Abhijeetem Guptą i odpadł z dalszej rywalizacji[3]. W 2012 r. podzielił I m. wspólnie z m.in. Grzegorzem Gajewskim i Emilio Cordovą) w Barcelonie. W 2014 r. podzielił I m. (wspólnie z m.in. Antonem Kowalowem i Bartłomiejem Macieją) w Santa Clarze[4].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lutego 2013 r., z wynikiem 2612 punktów zajmował wówczas 9. miejsce wśród amerykańskich szachistów[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]