San Gimignano
| San Gimignano | |
| Państwo |  Włochy |
| Region | Toskania |
| Prowincja | Siena |
| Powierzchnia | 138 km² |
| Populacja (2004) • liczba ludności • gęstość |
7105 51,5/km² |
| Numer kierunkowy | 0577 |
| Kod pocztowy | 53037 |
| Kod ISTAT | 052028 |
|
Położenie na mapie Włoch
  San Gimignano
|
|
 43°28′N 11°03′E / 43.466666666667, 11.05Na mapach: 43°28′N 11°03′E / 43.466666666667, 11.05 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Historyczne centrum San Gimignanoa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Widok na San Gimignano | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, III, IV |
| Charakterystyka | #550 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1990 na 14. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
San Gimignano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Siena.
Spis treści |
Historia[edytuj]
Miasto, zwane "Manhattanem średniowiecza", słynie z czworokątnych wież zbudowanych przez zamożnych mieszkańców w XIII-XV w., które pełniły funkcje obronne, ale także podkreślały znaczenie i zamożność właściciela. Miasto przeżywało rozkwit pod koniec średniowiecza, dzięki dogodnemu położeniu pomiędzy Florencją i Sieną na szlaku handlowym. Upadek spowodowało przeniesienie szlaku oraz zaraza w 1348. Paradoksalnie, dzięki temu do dziś ocalały zabytki San Gimignano, w tym kilkanaście wież. Najbardziej znany zabytek to dawna katedra, a obecnie kolegiata Santa Maria Assunta z XII w., z freskami Bartolo di Fredi. W centrum miasta znajdują się dwa place: Piazza della Cisterna (nazwa pochodzi od XII-wiecznej miejskiej cysterny) i Piazza del Duomo.
Tutaj w 1437 urodził się włoski humanista, dyplomata, poeta i historyk Kallimach (właśc. Filippo Buonaccorsi), wykładowca na Akademii Krakowskiej, nauczyciel synów króla Kazimierza Jagiellończyka i doradca króla. Zmarł w Krakowie w 1496.
Zabytki i miejsca warte zobaczenia[edytuj]
- kolegiata Santa Maria Assunta – trójnawowy kościół romański, konsekrowany w roku 1148. W 1456 została rozbudowana przez Giuliano da Maiano o transept i kilka bocznych kaplic. Wewnątrz zwracają uwagę freski Sąd Ostateczny Taddea di Bartola z 1393 i Męczeństwo św. Sebastiana Benozza Gozzoli z 1465.
- Palazzo del Podestà – pałac budowany w latach 1239-1337, położony naprzeciw kolegiaty. Wewnatrz w sali Dantego (Sala di Dante) znajduje się piękny fresk Maesta[1] namalowany w 1317 roku przez Lippo Memmi. Do pałacu przylega najwyższa, 51 metrowa, wieża w mieście.
- kościół San't Agostino – zbudowany w latach 1280-1298, położony na północnym krańcu miasta. Wnętrze zdobią freski przedstawiające sceny z życia patrona kościoła św. Augustyna.
- Museo d'Arte Sacra – muzeum sztuki sakralnej eksponujące również rzeźby i obrazy z przełomu XIV i XV wieku. W tym samym budynku mieści się również Muzeum Sztuki Etrusków.
Gospodarka[edytuj]
Poza turystyką w okolicach miasta produkuje się znakomite białe wytrawne wino Vernaccia, o orzechowym posmaku. Od XIII w. uprawia się tu również krokus uprawny, z którego uzyskuje się szafran.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 7105 osób, 51,5 os./km².
Ciekawostki[edytuj]
Rekonstrukcję XV-wiecznego miasta można zwiedzić w grze Assassin's Creed II.
Miasta partnerskie[edytuj]
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa: Lonely Planet Tuscany & Umbria. Wyd. V. Lonely Planet, 2008, s. 257. ISBN 978-174-104-31-36.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Bibliografia[edytuj]
- Włochy północne. Wyd. I. Bielsko-Biała: Pascal sp. z o.o., 2008, s. 451-455. ISBN 978-3-8297-6558-9.
|
|||||
