San Marco 1
| San Marco 1 | |
![]() |
|
| Inne nazwy | SM-A, S00957 |
| Zaangażowani | NASA |
| Indeks COSPAR | 1964-084A |
| Rakieta nośna | Scout X-4 |
| Miejsce startu | Wallops Flight Facility, USA |
| Orbita (docelowa, początkowa) |
|
| Perygeum | 198 km |
| Apogeum | 846 km |
| Okres obiegu | 94,94 min |
| Nachylenie | 37,77° |
| Mimośród | 0,046923 |
| Czas trwania | |
| Początek misji | 15 grudnia 1964 (20:20:04 GMT) |
| Powrót do atmosfery | 11 września 1965 |
| Wymiary | |
| Masa całkowita | 254 kg |
San Marco 1 – amerykańsko-włoski satelita naukowo-technologiczny serii San Marco. Zbudowany i wystrzelony przez NASA, a Włochy dostarczyły aparaturę naukową. Start nadzorowany przez personel włoski. Zbierał dane o gęstości atmosfery i o jonosferze.
Do badania dodatnich jonów i temperatury jonosfery służyła sferyczna sonda jonów. Drugi przyrząd, radiowy eksperyment jonosferyczny, powstał na zlecenie narodowej rady naukowej i włoskiej komisji ds. kosmosu. Instrument składał się z nadajnika radiowego sterowanego radiokomendami. Miał moc 670mW i pracował na częstotliwości 20,005 MHz. Do rozpoznawania sygnału używano kluczowanego przesunięcia częstotliwości (0,01 MHz). Antenę nadajnika stanowił rozsuwalny dipol długości 5 metrów, ułożony wzdłuż osi obrotu statku. Antena była składana w trakcie pomiarów oporu aerodynamicznego. Nadajnik pracował od 31 grudnia 1964 do 13 stycznia 1965, dostarczając 2068 minut transmisji sygnału.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Encyclopedia Astronautica (ang.)
- NSSDC Master Catalog (ang.)
- Space 40 (cz.)
- Jonathan's Space Home Page (ang.)
