Sancho IV Odważny
| Ten artykuł od 2012-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Sancho IV Odważny król Kastylii i Leónu |
|
| Król Kastylii i Leónu | |
| Okres panowania | od 1284 do 1295 |
| Poprzednik | Alfons X Mądry |
| Następca | Ferdynand IV Pozwany |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | burgundzka |
| Urodzony | 1257/1258 |
| Zmarł | 25 kwietnia 1295 Toledo |
| Ojciec | Alfons X Mądry |
| Matka | Jolanta |
| Żona | Maria de Molina |
| Dzieci | Izabela Kastylijska y de Molina Ferdynand IV Pozwany Alfons Henryk Piotr Filip Beatrycze Kastylijska |
Sancho IV Odważny, hiszp. Sancho el Bravo (ur. 1257/58, zm. 25 kwietnia 1295, w Toledo) - król Kastylii i Leónu w latach 1284-1295.
Był drugim synem króla Kastylii i Leonu Alfonsa X Mądrego i Jolanty, córki króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy.
Po śmierci swojego starszego brata i następcy tronu Ferdynanda de la Cerda (1275), wykorzystując rosnącą niechęć społeczeństwa do kosztownej polityki zagranicznej swojego ojca oraz sprzeciw możnych dla prób centralizacji państwa, Sancho wystąpił o uznanie swojego prawa do tronu, co spotkało się z życzliwym przyjęciem przez Kortezy. Alfons X, stając w obliczu nacisków możnych i nowej inwazji Merynidów, uznał w 1278 Sancho za swojego następcę, mimo że po śmierci następcy tronu Ferdynanda prawo dziedziczenia korony przechodziło na jego synów (infantes de la Cerda). W odpowiedzi na to królowa i Blanka (córka króla Francji - Ludwika IX Świętego i wdowa po Ferdynandzie), wraz z synami, schroniły się w Aragonii. Gdy w 1282 r. Sancho z poparciem Kortezów przywłaszczył sobie koronę Kastylii, Alfons X pozbawił go praw do tronu i wycofał się do Sewilli.
Po śmierci ojca Sancho zdołał jednak zachować koronę, chociaż opłacił to utratą kontroli nad królestwem, w zamian bowiem za udzielone poparcie arystokratyczne rody Haro i Lara uzyskały faktyczne rządy nad Kastylią. Na słabą pozycję króla wpłynęło także nieuznawanie przez papieża jego małżeństwa z Marią de Molina, zawartego w 1282, a co za tym idzie niepewna sytuacja prawna ich potomstwa. Rzym uznał legalność tego związku dopiero 6 lat po śmierci Sancho IV, co nie miało już znaczenia dla samego Sancho, ale wyjaśniało sytuację prawną jego dzieci. W 1292 Sancho, w sojuszu z Aragonią i muzułmańską Grenadą, zdobył Tarifę. Po nieudanej próbie odbicia miasta Merynidzi zaprzestali interwencji w Hiszpanii i wycofali się ze zdobytych ziem (z wyjątkiem Algeciras i Rondy), przekazując je władcy Grenady.
Mając świadomość śmiertelnej choroby, w 1295 Sancho ustanowił swoją żonę regentką dla małoletniego syna Ferdynanda, swojego następcy. Z małżeństwa z Marią de Molina miał 7 dzieci:
- Izabelę (1283-1328), żonę Jakuba II Aragońskiego, potem Jana III Bretońskiego
- Ferdynanda IV (1285-1312), swojego następcę
- Alfonsa (1286-1291)
- Henryka (1288-1299)
- Piotra (1290-1319)
- Filipa (1292-1327), męża swojej kuzynki Małgorzaty de la Cerda, córki Alfonsa de la Cerda
- Beatrycze (1293-1359), żonę Alfonsa IV Portugalskiego
| Poprzednik Alfons X Mądry |
król Kastylii i Leónu 1284-1295 |
Następca Ferdynand IV Pozwany |