Sancho VI Mądry
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sancho VI Mądry (hiszp. el Sabio, ok. 1133-27 czerwca 1194) król Nawarry w latach 1150-1194.
Był synem Garcii Ramireza i jego pierwszej żony - Małgorzaty de l'Aigle oraz pierwszym władcą tytułującym się królem Nawarry. Okres jego rządów charakteryzują ciągłe wojny z Katalończykami i Aragonią. W czasie swego panowania nadał[1] przywilej fuero wielu miastom, m.in. Vitorii i San Sebastian. Zmarł w Pampelunie.
W 1157 poślubił Sanchę Kastylijską, córkę Alfonsa VII Imperatora. Z tego związku urodziło się 4 dzieci:
- Sancho VII Mocny, król Nawarry,
- Ramiro, biskup Pampeluny,
- Berengaria, żona króla Anglii - Ryszarda Lwie Serce,
- Blanka, żona hrabiego Szampanii - Tybalda III, późniejsza regentka Szampanii, a potem także Nawarry.
Przypisy
- ↑ Manuel Tunón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 133. ISBN 83-7052-226-2.
| Poprzednik Garcia IV Odnowiciel |
.svg&filetimestamp=20090422152405) |
król Nawarry 1150-1194 |
|
Następca Sancho VII |
