Sandhi tonalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sandhi tonalne, następstwo tonów – w językach tonalnych zjawisko polegające na zmianie tonu danej sylaby pod wpływem danego tonu sąsiedniej sylaby. Na przykład w chińskim języku mandaryńskim ton trzeci (opadająco-wznoszący), występujący bezpośrednio przed sylabą wymawianą również z tonem trzecim, zmienia się na ton drugi (wznoszący się), np. 你好 (nǐ + hǎo = ní hǎo)[1].

Niektóre reguły mogą dotyczyć jednego określonego wyrazu, np. przeczenie 不 , normalnie wymawiane z tonem czwartym (opadającym), jeżeli wystąpi przed sylabą z tonem czwartym, zmienia ton na drugi (wznoszący się): 不对 (bù + duì = bú duì).

O ile zasad sandhi tonalnego w języku mandaryńskim jest niewiele, to w przypadku innych dialektów chińskim mogą być one bardzo skomplikowane.

Schemat zmian tonów w języku minnańskim (dialekt Amoy):

Zmiany tonów w pozycji bezpośrednio przed innym tonem

Przypisy

  1. Zuzanna Burska: Słuchasz, rozumiesz, mówisz! Język chiński. Wyd. 1. Warszawa: Langenscheidt, 2008, s. 11. ISBN 987-83-7476-391.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]