Sandra Kleinová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sandra Kleinová
Państwo  Czechy
Miejsce zamieszkania Praga
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1978
Praga
Wzrost 177 cm
Masa ciała 61 kg
Status profesjonalny 1993
Zakończenie kariery 2007
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 41 (5 stycznia 1998)
Australian Open 3R (1997)
Roland Garros 2R (2003)
Wimbledon 2R (2004)
US Open 2R (2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 209 (12 czerwca 2000)

Sandra Kleinová (ur. 8 maja 1978 w Pradze) – czeska tenisistka.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy turniej ITF wygrała w grze podwójnej w 1994 w Witkowicach z Denisą Chládkovą. W 1995 była w 4 finałach tych rozgrywek, dwa z nich wygrała. Natomiast w deblu osiągnęła dwa finały, w jednym zwyciężyła. Rok później triumfowała w ITF'ie w Sztokholmie w grze podwójnej. W 1997 dotarła do trzeciej rundy Australian Open po przebrnięciu kwalifikacji. W drugiej rundzie wygrała z Francuzką Anne-Gaëlle Sidot 6:4, 4:6, 8:6. Z turnieju wyeliminowała ją Amerykanka Chanda Rubin. Pod koniec roku dotarła do ćwierćfinału Zurich Open. We wcześniejszych rundach tego turnieju wygrała z Magdaleną Maleewą i Iriną Spîrleą. W 1998 notowała systematyczny spadek w dół rankingu WTA. Rok 1999 to dwa wygrane ITF'y w Pradze oraz Redbridge w grze pojedynczej. W 2000 odpadła w drugiej rundzie US Open po porażce z Anną Kurnikową. Kolejny turniej ITF wygrała w 2002 w grze deblowej. W 2003 była w drugiej rundzie French Open i w ćwierćfinale Sparkassen Cup. W tym drugim wygrała m.in. z Francescą Schiavone i Malejewą. W 2004 po wygranej nad Jeleną Diemientjewą 6:4, 1:6, 6:4 dotarła do drugiej rundy Wimbledonu, gdzie poniosła porażkę z Tamarine Tanasugarn. Osiągnęła także półfinał Collector Swedish Open. W 2005 wygrała turnieje ITF w Belfort (wygrane m.in. z Pauline Parmentier, Albertą Brianti i Cwetaną Pironkową) oraz w Boltonie (zwycięstwa m.in. z Anne Keothavong, Joanną Sakowicz, Karoliną Kosińską czy Jarosławą Szwedową). Dwa lata później zakończyła karierę

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]