Sangha (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sangha
Lokalizacja Afryka
 Kamerun,  Kongo,  Republika Środkowoafrykańska
Źródło połączenie rzek Mambéré i Kadéï
3°30′55″N 16°02′50″E/3,515278 16,047222
Ujście Kongo
w pobliżu miasta Mossaka
1°12′45″S 16°49′40″E/-1,212500 16,827778
Długość 785 km
Powierzchnia zlewni 213 400 km²
Największe dopływy Mambéré, Kadéï, Dja, Ngoko
Średni przepływ 2471 m³/s
Sangha Trinationala
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Dzanga.jpg
Kraj  Kamerun,  Kongo,  Republika Środkowoafrykańska
Typ przyrodnicze
Spełniane kryterium IX, X
Charakterystyka #1380
Regionb Afryka
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2012
na 36. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Sangha - rzeka w środkowej Afryce, dopływ rzeki Kongo. Płynie przez Kamerun, Republikę Środkowoafrykańską i Kongo.

Bieg rzeki[edytuj | edytuj kod]

Sangha powstaje w południowo-zachodniej Republice Środkowoafrykańskiej z połączenia rzek Mambéré i Kadéï w pobliżu miejscowości Nola. Stamtąd rzeka płynie na południe, a następnie wzdłuż granicy kameruńsko-środkowoafrykańskiej i kameruńsko-kongijskiej. W dolnym biegu Sangha tworzy bagniste rozlewiska i dzieli się na liczne odnogi. W pobliżu Mossaki uchodzi do rzeki Kongo[1][2][3].

Hydrometria[edytuj | edytuj kod]

Średni miesięczny przepływ Sangha mierzony w stacji hydrologicznej Ouésso, około 400 km powyżej ujścia do rzeki Kongo w m³/s (1947 - 1983)[4].

Obszary chronione w dorzeczu rzeki Sangha[edytuj | edytuj kod]

Obszary dorzecza rzeki Sangha, leżące na styku trzech państw - Kamerunu, Republiki Środkowoafrykańskiej i Kongo - są niemal nienaruszone przez człowieka. Utworzono tu szereg rezerwatów przyrody, obejmujących dziewicze ekosystemy wilgotnych lasów równikowych o bogatej florze i faunie (m.in. rezerwat Dzanga-Sangha w Republice Środkowoafrykańskiej). Obszary te zamieszkane są przez liczne zagrożone gatunki zwierząt, takie jak słoń leśny, czy goryl nizinny. Występują tu także krokodyle nilowe i goliaty tygrysie.

W 2012 roku obszar ten wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO[5].

Przypisy

  1. Kümmerly+Frey Rand McNally: Internationaler Atlas. Herausgegeben von Georg Westermann Verlag ISBN 3-07-508962-1
  2. Meyers Kontinente und Meere:Afrika. Herausgegeben vom Geographisch- Kartographischen Institut Meyer
  3. Der Neue Brockhaus. Herausgegeben vom F.A. Brockhaus Verlag Wiesbaden ISBN 3-7653-0025-X
  4. GRDC - Der Sangha in Ouesso.
  5. Wpis na listę UNESCO