Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej
kościół parafialny
Fasada kościoła
Fasada kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość Ostrowiec Świętokrzyski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim
Wezwanie Matka Boża z La Salette
Wspomnienie liturgiczne 19 września
Położenie na mapie Ostrowca Świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna Ostrowca Świętokrzyskiego
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej
Ziemia 50°57′04,0″N 21°22′02,6″E/50,951111 21,367389

Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim – kościół parafialny pw. Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej znajdujący się na osiedlu Piaski Henryków w północno-zachodniej części Ostrowca Świętokrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1936 roku ks. kanonik Tadeusz Szubstarski, proboszcz parafii św. Michała Archanioła, podjął pierwsze próby realizacji idei zbudowania kościoła na Piaskach. Dwa lata później zakupiono od Macierzy Szkolnej plac u zbiegu ulic Sienkiewicza i Trzeciaków. 2 lipca 1938 roku ruszyły prace budowlane, przy finansowej pomocy inż. Mieczysława Iwaszkiewicza, dyrektora huty Klimkiewiczów. Jeszcze tego samego roku, 2 października, biskup Jan Kanty Lorek poświęcił fundamenty absydy świątyni. Budowę przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji wzniesiono kaplicę pw. Matki Boskiej Satetyńskiej, którą 15 listopada 1942 roku poświęcił ks. kanonik Tadeusz Szubstarski.

Pierwszy proboszcz, ks. Izydor Papier, wykończył kaplicę i zbudował drewnianą plebanię. Kolejny proboszcz, ks. Jan Bania, mimo przeszkód ze strony władz komunistycznych, zakończył budowę tzw. dolnego kościoła, który został poświęcony 23 listopada 1960 roku przez ks. bp ordynariusza Jana Kantego Lorka, przy udziale ks. bp pomocniczego Piotra Gołębiowskiego. W latach 1963–1967, w czasie pełnienia funkcji proboszcza przez ks. Józefa Giżyckiego, wykończono dwa boczne ołtarze. Zezwolenie na kontynuowanie budowy starał się uzyskać ks. Stanisław Maliński, który przygotował projekty tzw. kościoła górnego. Po śmierci ks. Malińskiego jego dzieło kontynuował ks. Bogusław Piątek. Dzięki jego zabiegom zbudowano w latach 1979–1984 tzw. kościół górny wg projektu inż. Stanisława Preussa.

W trakcie posługi ks. Stefana Wilka (1992–2005) założono witraże, ułożono marmurową posadzkę, przebudowano prezbiterium (tabernakulum, chrzcielnica), wykonano artystyczny wystrój kaplicy MB Saletyńskiej, wykonano konfesjonały, ławki, rzeźby (wizerunek ukrzyżowanego Jezusa 4,5 m wysokości, MB Saletyńskiej Płaczącej w kaplicy i Drogę Krzyżową w głębokiej rzeźbie). Obecny proboszcz, ks. prałat mgr lic. Zbigniew Wiatrek, kontynuuje prace wykończeniowe w kościele. Jego staraniem wyremontowano dach, ocieplono i wytynkowano ściany, a wewnątrz powstały malowidła ścienne[1].

17 października 2010 roku dokonano, pod przewodnictwem biskupa sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza, uroczystego wprowadzenia do kościoła relikwii błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki[2].

18 września 2011 roku, dokładnie 75 lat od zapoczątkowania idei powstania parafii na Piaskach, biskup Krzysztof Nitkiewicz dokonał konsekracji kościoła. W trakcie uroczystości biskup poświęcił świątynię, namaścił ołtarz i mury kościoła olejem krzyżma. Następnie biskup na mocy dekretu podniósł kościół do godności Diecezjalnego Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej i mianował proboszcza księdza prałata Zbigniewa Wiatrka jego kustoszem[3].

W dniach od 26 listopada 2011 roku do 2 grudnia 2011 roku w sanktuarium miała miejsce peregrynacja obrazu Matki Bożej z Guadelupe[4].

2 kwietnia 2012 roku, w pierwszą rocznicę beatyfikacji bł. Jana Pawła II do sanktuarium została wprowadzona relikwia błogosławionego papieża Polaka, którą stanowi odrobina krwi. Relikwię wnieśli do kościoła Rycerze Kolumba zgromadzeni w ostrowieckiej radzie lokalnej nr 15142 im. Matki Bożej Saletyńskiej[4].

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Otoczenie kościoła NMP Saletyńskiej
Wzgórze Saletyńskie
Wzgórze Saletyńskie

Obok kościoła znajduje się plebania, zbudowana wraz z tzw. kościołem górnym staraniem ks. Bogusława Piątka. Wiele uwagi jej wykończeniu i doprowadzeniu do stanu pełnej używalności poświęcił ks. infułat Roman Chwałek.

Przy bramie głównej znajduje się Wzgórze Saletyńskie, na którym umieszczono figury Matki Bożej Płaczącej oraz pastuszków Melanii Calvat i Maksymina Giraud. Wzgórze zawierające ziemię z sanktuarium w La Salette zostało poświęcone w czasie uroczystości odpustowych przez biskupa sandomierskiego Andrzeja Dzięgę 19 września 2006 roku[1].

Od strony ul. Piaski zlokalizowane są Golgota Saletyńska i kapliczka Matki Bożej z La Salette.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ks. Roman Bogusław Sieroń: Bp Dzięga poświęcił Wzgórze Saletyńskie w Ostrowcu. [dostęp 6 października 2010].
  2. Ks. Tomasz Lis: Relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki w ostrowieckiej parafii. [dostęp 25 października 2010].
  3. Ks. Tomasz Lis: Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. [dostęp 25 października 2013].
  4. 4,0 4,1 Sanktuarium Piaski aktualności. [dostęp 25 października 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]