Bazylika na Świętym Krzyżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika mniejsza Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu
sanktuarium, bazylika mniejsza
Distinctive emblem for cultural property.svg A.440/1-4 z 24.03.1947 i z 23.06.1967
Bazylika mniejsza Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu
Państwo  Polska
Miejscowość Święty Krzyż
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 16 czerwca 2013 r.
Papież Franciszek
Wezwanie Świętej Trójcy
Wspomnienie liturgiczne Uroczystość Trójcy Przenajświętszej (pierwsza niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego)
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie Krzyża Świętego
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Bazylika mniejsza Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu
Bazylika mniejsza Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika mniejsza Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu
Bazylika mniejsza Świętej Trójcy na Świętym Krzyżu
Ziemia 50°52′09″N 21°03′09″E/50,869167 21,052500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Ołtarz kościoła na Św. Krzyżu
Krypta grobowa kaplicy Oleśnickich – domniemane zwłoki księcia Jeremiego Wiśniowieckiego

Bazylika mniejsza pw. Trójcy Świętej i sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętegosanktuarium znajdujące się na Świętym Krzyżu (Łysej Górze) w Górach Świętokrzyskich, na terenie diecezji sandomierskiej, najstarsze polskie sanktuarium.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Data założenia opactwa benedyktynów na Łysej Górze nie jest znana. Tradycja benedyktyńska przypisuje fundację Bolesławowi Chrobremu w 1006 roku. Pewnym jest, że klasztor założony został w I poł. XII wieku przez Bolesława Krzywoustego, początkowo pw. Świętej Trójcy, od XV wieku pw. Świętego Krzyża. Od 1306 r. przechowywano tam fragmenty relikwii Krzyża Świętego[1]. W kaplicy Oleśnickich przechowywana jest znaczna cząstka relikwii Krzyża Świętego podarowana przez Emeryka, królewicza z Węgier. Dnia 22 marca 1661 roku jak podawała najstarsza polska gazeta Merkuriusz Polski Ordynaryjny król polski Jan II Kazimierz Waza wraz z małżonką oraz dworem zmierzając do Warszawy wstąpił do sanktuarium[2].

Od 1936 mieści się tu klasztor i nowicjat Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Obecnie jest udostępniony do zwiedzania[3].

16 czerwca 2013 sanktuarium podniesiono do godności bazyliki mniejszej[4].

Odpusty[edytuj | edytuj kod]

W sanktuarium obchodzi się uroczyście dwa odpusty:

  • odpust Podwyższenia Krzyża Świętego (14 września)
  • odpust Najdroższej Krwi Pana Jezusa (pierwsza niedziela lipca).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[5] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół klasztorny benedyktynów, ob. oblatów, nr rej.: 25 z 24.03.1947 oraz 267 z 23.06.1967:
    • kościół pw. Trójcy Świętej, 3 ćw. XII, 1781-89, pocz. XIX
    • klasztor, XV, XVII, XX
    • dzwonnica, k. XVIII
    • brama wsch., k. XVIII
    • wały kamienne, prehistoryczne


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Zajchowska w List - Miesięcznik katolicki: Relikwie, cuda i odpusty. deon.pl, 07.07.2011. [dostęp 2014-01-11].
  2. „Merkuriusz Polski Ordynaryjny”, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1978.
  3. Świętokrzyski Szlak Archeo-Geologiczny. Przewodnik. [dostęp 2013-08-29].
  4. Uroczystość nadania tytułu i godności bazyliki mniejszej. [dostęp 2013-06-19].
  5. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo świętokrzyskie. [dostęp 14 września 2009].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons