Sanktuarium w Oropa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stara Bazylika
Bazylika Górna

Sanktuarium w Oropa – zespół budynków kościelnych położonych w gminie Biella. Jest położone na wysokości 1159 m n.p.m. w małej alpejskiej dolinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z legendą, czarna drewniana figura Maryi wyrzeźbiona przez Św. Łukasza Ewangelistę została znaleziona w Jerozolimie przez św. Euzebiusza i przywieziona do Oropy w IV w[1]. Została umieszczona w małej wnęce skalnej. W średniowieczu przy figurze wybudowano pierwszy kościół, który w XVII w. został zastąpiony istniejącą do dziś bazyliką (tzw. Stara Bazylika). W następnych wiekach dobudowano jeszcze dwa budynki, w tym apartamenty królewskie rodu Savoy, wielką bibliotekę oraz Bramę Królewską, dzieło sztuki zaprojektowane przez architekta Filippo Juvarra w XVIII w.

Jako ostatnia do kompleksu został dobudowana Bazylika Górna, wielki kościół, który powstawał w latach 1885-1960[2]. Został postawiony, aby móc przyjęć rzesze pielgrzymów przybywające na to miejsce. Kopuła ma 80 m wysokości, a kościół mieści 3000 osób.

Cel pielgrzymów[edytuj | edytuj kod]

Około 800 tys. pielgrzymów odwiedza co roku to miejsce[1].

Przypisy

Wikimedia Commons