Sant’Apollinare in Classe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sant'Apollinare in Classe)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika św. Apolinarego
w Rawennie
Basilica di Sant’Apollinare in Classe
Bazylika św. Apolinaregow Rawennie
Państwo  Włochy
Miejscowość Rawenna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Apolinarego
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Bazylika św. Apolinaregow Rawennie
Bazylika św. Apolinarego
w Rawennie
Ziemia 44°22′49,04″N 12°13′59,06″E/44,380289 12,233072
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Mozaika w absydzie

Sant’Apollinare in Classebazylika znajdująca się w porcie Rawenny, około 8 km od centrum miasta. Jeden z wczesnochrześcijańskich zabytków, wpisany w 1996 na listę światowego dziedzictwa UNESCO, zaliczany także do okresu bizantyńskiego.

Kościół został konsekrowany w 549 przez biskupa Maksymiana. Jest to trójnawowa bazylika z apsydą, dekorowaną mozaikami. Z połowy VI wieku pochodzą mozaiki na sklepieniu apsydy oraz na większej części łuku triumfalnego; te znajdujące się między oknami oraz w dolnej części arkady są późniejsze.

Mozaika na sklepieniu apsydy prezentuje bogatą ikonografię. W centrum przedstawiony jest na tle rozgwieżdżonego nieba krzyż w typie crux gemmata, z głową Chrystusa na przecięciu ramion. Trzy owieczki uosabiają Piotra, Jana i Jakuba, uczestniczących w Przemienieniu Pańskim na górze Tabor. Powyżej spomiędzy chmur wychyla się ręka Boga, a po bokach stoją Mojżesz i Eliasz. Poniżej znajduje się w pozie oranta św. Apolinary – patron kościoła i pierwszy biskup Rawenny. Jego identyfikację umożliwia inskrypcja: SANCTUS APOLENARIS. Dwanaście owieczek symbolizuje dwunastu apostołów.

Mozaika na łuku także przedstawia owieczki, ale wychodzące z Jerozolimy i Betlejem. W szczycie łuku ukazano Chrystusa oraz symbole ewangelistów, a u dołu archaniołów z VII wieku: Michała i Gabriela.

Między oknami apsydy stoją biskupi: Ursycyn, Ursus, św. Sewer i Eklezjusz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jastrzębowska Elżbieta, Sztuka wczesnochrześcijańska, Warszawa 1988.
  • Stern Henri, Sztuka bizantyńska, Warszawa 1975.