Santiago (Wyspy Zielonego Przylądka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Santiago
São Tiago
Widok południowej części wyspy, 1996 r.
Widok południowej części wyspy, 1996 r.
Kontynent Afryka
Państwo  Republika Zielonego Przylądka
Akwen Ocean Atlantycki
Archipelag Wyspy Podwietrzne
Powierzchnia 991 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

240 000
242,2 os./km²
Położenie na mapie Oceanu Atlantyckiego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Atlantyckiego
Santiago  São Tiago
Santiago
São Tiago
Ziemia 15°04′40″N 25°37′29″W/15,077778 -25,624722Na mapach: 15°04′40″N 25°37′29″W/15,077778 -25,624722
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Mapa wyspy

Santiago także São Tiago (z port. "Święty Jakub", kreol. Santiagu) jest największą wyspą należącą do Wysp Zielonego Przylądka. Jest najważniejszym ośrodkiem rolniczym i miejscem zamieszkania dla połowy ludności kraju.

Santiago leży między wyspą Maio (40 km na zachód) a Fogo (50 km na wschód) i wchodzi w skład archipelagu Wysp Podwietrznych. Została zasiedlona jako pierwsza z wysp. Miasto Cidade Velha założono w 1462 jako Riberia Grande. Na wyspie znajduje się Praia - stolica Republiki Zielonego Przylądka i Lotnisko Międzynarodowe Francisco Mendes - jeden z dwóch międzynarodowych portów lotniczych, który leży 2 km od stolicy.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Santiago jest największą wyspą spośród Wysp Zielonego Przylądka o powierzchni 991 km2. Jest górzysta, choć nieco spłaszczona w części południowo-wschodniej. Wilgotny klimat wnętrza wyspy i wschodniego wybrzeża kontrastuje z suchszym na południowym i południowo-zachodnim wybrzeżu. Praia położona na południowo-wschodnim wybrzeżu jest największym miastem na wyspie, a także w całym kraju i stolicą. Inne miasta wyspy obejmują Cidade Velha, 15 km na zachód od Praia, pierwsza stolica kraju, Assomada, 60 km na północ i Tarrafal 75 km od stolicy w północnej części wyspy. Najwyższym szczytem jest Pico da Antónia.

Osady[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa została odkryta przez António da Noli około 1460, który wybudował garnizon w Cidade Velha, wtedy znane jako Ribeira Grande. Międzykontynentalne niewolnictwo uczyniło z Cidade Velha drugie co do bogactwa miasto w królestwie Portugalii. Portugalia nie była w stanie chronić swych kolonii, ponieważ Anglicy, Holendrzy, Francuzi i Hiszpanie przejęli handel niewolnikami, a wyspy niebawem zaatakowali piraci. W 1712 Cidade Velha zaatakowane przez piratów przestało być stolicą, którą przeniesiono na płaskowyż Praia. Portugalski system kolonialny zaszkodził ludności wyspy, która poparła Amilcara Cabrala oraz Afrykańską Partię na rzecz Niezależności Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka oraz niezależność ogłoszoną w 1975. Santiago kilkakrotnie gościło konferencję kultury kreolskiej.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Santiago zawsze było najludniejszą wyspą wśród Wysp Zielonego Przylądka. Od czasu ogłoszenia niepodległości w 1975 jej populacja podwoiła się.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszy przemysł to rolnictwo, turystyka i rybołówstwo. Głównymi produktami rolnymi są kukurydza, trzcina cukrowa, banany, kawa i mango.

Od czasów niepodległości poprawiła się infrastruktura, szczególnie szkoły, porty, lotniska, drogi i inne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Odsyłacze zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]