Santo Antão

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Santo Antão
Wybrzeże Santo Antão
Wybrzeże Santo Antão
Kontynent Afryka
Państwo  Republika Zielonego Przylądka
Akwen Ocean Atlantycki
Archipelag Wyspy Zawietrzne
Powierzchnia 779 km²
Populacja
 • liczba ludności

47 124
Położenie na mapie Republiki Zielonego Przylądka
Mapa lokalizacyjna Republiki Zielonego Przylądka
Santo Antão
Santo Antão
Ziemia 17°04′12″N 25°10′16″W/17,070000 -25,171111Na mapach: 17°04′12″N 25°10′16″W/17,070000 -25,171111
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Mapa wyspy

Santo Antão (z port. "Święty Antoni"; kreol. Sontonton) – wyspa najdalej na zachód położona i największa wśród Wysp Zawietrznych, które wchodzą w skład Wysp Zielonego Przylądka. Z większych wysp najbliżej niej na południowy wschód leży São Vicente, którą oddziela kanał o nazwie Canal de São Vicente. Jest najdalej na zachód położoną większą wyspą z Wysp Zielonego Przylądka i całego kontynentu afrykańskiego oraz drugą co do wielkości wśród Wysp Zielonego Przylądka.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa w całości utworzona jest z materiału wulkanicznego. Najwyższa góra Topo da Coroa osiąga wysokość 1979 m. Druga co do wysokości jest Pico da Cruz i ma 1585 m. Wyspę dzieli na część północną i południową pasmo górskie, które długo uważano za nieprzebyte, a obecnie jest przecięte przez drogę. Głównym miastem wyspy jest Ponta do Sol na północnym wybrzeżu. Tam znajduje się port lotniczy, podczas gdy port dla promów mieści się w Porto Novo na południowym wybrzeżu. Południowo-wschodnia część wyspy posiada suchy klimat, natomiast północno-zachodnia ma stosunkowo normalne opady. Doliny leżące na wyspie ulegają silnej erozji.

Akweny[edytuj | edytuj kod]

Plaże kąpielowe i miejsca połowów można znależć w pobliżu Tarrafal de Monte Trigo.

Strumienie[edytuj | edytuj kod]

  • Ribeira do Passo w pobliżu Passo
  • Ribeira das Bras w pobliżu Ribeira das Bras

Góry i wulkany[edytuj | edytuj kod]

Wyspa jest uważana za najbardziej górzystą z Wysp Zielonego Przylądka. Góry tworzy bazalt. Wiele wulkanów jest młodych, a szczególnie ich kaldery. Od 1999 wulkanolodzy obserwują stały wzrost temperatury wód w morzu w rejonie Ponta do Sol, co może wskazywać na zagrożenie nową erupcją.

Szczyty[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa została odkryta w 1462 przez Diogo Afonso, lecz nie otrzymała swej obecnej nazwy aż do około 1500. Po raz pierwszy została zasiedlona w 1548, a w XVII wieku ludzie z wysp Santiago i Fogo razem z mieszkańcami północnej Portugalii przybyli do dzisiejszego Vila da Ribeira Grande w północnej części wyspy. Potem wino i kawa stały się najważniejszymi towarami eksportowymi wyspy.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Rybołówstwo i rolnictwo to najważniejszy przemysł na wyspie.

Rolnictwo[edytuj | edytuj kod]

Produkty rolne wyspy obejmują trzcinę cukrową, pochrzyn, maniok, mango, banany i zboża. Głównym produktem na wyspie jest rodzaj rumu znany jako aguardente.

Wywożenie wielu produktów rolnych na inne wyspy jest zabronione od blisko dwóch dziesięcioleci z powodu plagi krocionogów (Spinotarsus caboverdus), choć rząd ogłosił, że zamierza zakończyć kwarantannę[1].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Turystyka staje się coraz bardziej dominującym przemysłem na wyspie. Czynione są pewne inwestycje w agroturystyce.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Wyspa podzielona jest na trzy jednostki samorządowe:

Gminy i osady[edytuj | edytuj kod]

Język[edytuj | edytuj kod]

Oficjalnym językiem jest język portugalski. Poza tym większość ludności mówi w języku kreolskim.

Znane osoby[edytuj | edytuj kod]

Odsyłacze zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy