Sarutahiko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sarutahiko na XIX-wiecznej ilustracji
Wikimedia Commons

Sarutahiko (jap. 猿田毘古神 Sarutahiko no Kami?, Wrażliwy Młodzian Który Ustępuje) – w mitologii japońskiej falliczne bóstwo płodności[1]. Mąż bogini Amenouzume[2], był przewodnikiem Ninigi podczas jego zejścia na ziemię[3][4]. Miał dać początek rodowi Sarume[5].

Spotkanie z Amenouzume[edytuj | edytuj kod]

Sarutahiko spotkał Amenouzume po raz pierwszy, gdy bóstwa towarzyszące Ninigiemu szykowały się do drogi na ziemię. Według Kojiki na rozstaju ośmiu niebieskich szlaków Sarutahiko zastąpił drogę towarzyszom wnuka Amaterasu, a bił od niego tak silny blask, że rozświetliły się niebo i ziemia. W orszaku było wielu potężnych bogów, lecz na spotkanie z groźnie wyglądającym bóstwem wysłano wesołą Amenouzume[4][6].

Bogowie nakazali, aby bogini sprawdziła, czy olbrzym ma wrogie zamiary wobec orszaku Ninigiego. Bogini bez strachu podeszła do nieznajomego, roześmiała się, obnażyła swoje piersi oraz łono i zapytała, dlaczego stanął na ich drodze. Sarutahiko zaskoczony takim powitaniem odpowiedział, że chciałby służyć wnukowi bogini słońca i pragnie zostać jego przewodnikiem. Kiedy boski orszak zszedł na ziemię, Ninigi nakazał, by dzielna bogini odprowadziła boga w jego rodzinne strony i została jego żoną[4][7]

W starożytnych kronikach znajduje się wzmianka o tym, że boska para brała również udział przy podporządkowywaniu Ninigiemu mieszkańców mórz[4].

Śmierć Sarutahiko[edytuj | edytuj kod]

Zginął poprzez utonięcie podczas połowów w morzu w Azaka, wciągnięty pod wodę przez olbrzymiego małża[1]. Przy tej okazji nadano mu trzy kolejne imiona przeistaczając go tym samym w apoteozę trzech faz tonięcia:

  1. Sokodokumitama – Duch Osiągania Dna
  2. Tsubutatsumitama – Duch Powstawania Bąbli
  3. Awasakumitama – Duch Wypłynięcia Piany

Ponieważ olbrzym był niegdyś przewodnikiem Ninigiego, po śmierci został uznany za strażnika dróg morskich i lądowych[1].

Kult boga[edytuj | edytuj kod]

Poświęcone Sarutahiko chramy to Sarutahiko-jinja w Ise i Tsubaki-taisha w Suzuka.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Agnieszka Kozyra: Mitologia japońska. s. 133.
  2. Niektórzy komentatorzy nie uznają Sarutahiko i Amenouzume za małżeństwo.
  3. Sarudahiko (ang.). britannica.com. [dostęp 2010-12-13].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Agnieszka Kozyra: Mitologia japońska. s. 132-133.
  5. Agnieszka Kozyra: Mitologia japońska. s. 130.
  6. Wiesław Kotański: Japońskie opowieści o bogach. s. 212-213.
  7. Wiesław Kotański: Japońskie opowieści o bogach. s. 216-218.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]