Satjagraha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Satjagraha ( dewanagari सत्याग्रह , trl. satyāgraha - uchwycenie prawdy, trzymanie się prawdy ) – ruch społeczny zainicjowany przez Mahatmę Gandhiego . Opiera się na zasadach ahinsy i propagował demonstrowanie własnych przekonań bez uciekania się do stosowania przemocy, za pomocą akcji obywatelskiego nieposłuszeństwa. Adepci identyfikujący się z poglądami satjagrahy nazywani są satjagrahi [1] .

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Ruch powstał w 1884 roku. Początkowo stosowano tę metodę w Afryce Południowej (1908) pod nazwą biernego oporu [2]. Potem prowadzony był w Indiach Brytyjskich (1920) jednak jako satjagraha . Do zmiany nazwy doszło już w Afryce . Gandhi był nieusatysfakcjonowany określeniem bierny opór, jego zdaniem nieoddawało sensu prowadzonej walki [3] . Posłużył się redagowanym przez siebie tygodnikiem Indian Opinion i ogłosił konkurs na celniejszą nazwę. Zwycięzcą wyłoniono Indusa o nazwisku Gandhi, który zaproponował termin satjagraha ( siła prawdy, upieranie się przy prawdzie ) wywiedziony od dwóch pojęć indyjskich :

Doktryna[edytuj | edytuj kod]

Nazwa ruchu nawiązuje do ważnego w filozofii indyjskiej pojęcia prawdy satja i przekonania o mistycznej sile człowieka pozostającego w stanie prawdy. Walka bez użycia bezpośredniej przemocy wykazywała moralną wyższość nad brutalnymi akcjami policji i falami aresztowań [4] . Satjagrahiści pojmowali ją jako oręż silnych, którzy nie żywią nienawiści do nieprzyjaciela [5] .

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Satja/Satjagraha (tł.) Przemysław Piekarski. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 212, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.
  2. Satjagraha i sarwodaja. W: Ryszard Piekarowicz: Zrozumieć Indie. Wyd. 1. Warszawa: Książka i Wiedza, 1977, s. 320, seria: Kontynenty.
  3. Człowiek, który obudził śpiącego olbrzyma. W: Jerzy Chociłowski: Indyjska szarada. Wyd. 1. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1977, s. 144, seria: Z reporterskich wędrówek.
  4. Gandhi. W: Ryszard Solski: Niepokoje pod Himalajami. Wyd. 1. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 101, seria: Konflikty. ISBN 83-03-02140-0.
  5. Człowiek, który obudził śpiącego olbrzyma. W: Jerzy Chociłowski: Indyjska szarada. Wyd. 1. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1977, s. 144, seria: Z reporterskich wedrówek.